Verbum

о́рдэн​^I м. (узнагарода) Órden m -s, -;

узнагаро́дзіць каго-н. о́рдэнам j-m éinen Órden verléihen*; j-n mit éinem Órden áuszeichnen

караву́ліць

1. bewáchen vt, behüten vt; Wáche stehen*, áufpassen vi;

2. разм. (падпільноўваць) áuflauern vi (каго-н. D); auf der Láuer liegen*

падазрава́ць

1. (каго-н.) j-n verdächtigen, j-n im Verdácht háben; gégen j-n Verdácht errégen (высок.);

2. (дапускаць) vermúten vt

падмяні́ць

1. (тайна замяніць) únterschieben* vt;

2. (часова замяніць каго-н.) áuswechseln vt; áblösen vt;

◊

яго́ бы́ццам падмяні́лі er ist wie áusgewechselt

пазбы́цца

1. (збавіцца, вызваліцца) lóswerden* vt; sich befréien (ад каго-н., чаго-н. von D); beséitigen vt (устараніць);

2. (страціць) verlíeren* vt

папіха́ць

1. (штурхаць) stóßen* vt; schíeben* vt; schúbsen vt (разм.);

2. перан. (зняважліва абыходзіцца) schlecht behándeln, despótisch úmgehen* (каго-н. mit D)

імітава́ць

1. (пераймаць каго-н., што-н.) imitíeren vt, náchah men vt;

2. (рабіць імітацыі) náchbilden vt, imitíeren vt, náchma chen vt

адо́зва ж. (зварот да каго-н з просьбай, заклікам) Áufruf m -(e)s, -e, Appéll m -s, -e; Schréiben n -s, - (пісьмовая)

аду́рваць, адуры́ць (надакучыць каму-н.) belästigen vt (чым-н. mit D); lästig fállen* (каго-н. D); j-m in den Óhren líegen*

ля́снуць

1. éinen Hieb [Schlag] versétzen (каго-н. D, па чым-н. auf A); schlágen* vt;

2. разм. (прапасці) kapúttgehen* vi (s) аддз.