пазбы́цца

1. (збавіцца, вызваліцца) lóswerden* vt; sich befréien (ад каго-н., чаго-н. von D); beséitigen vt (устараніць);

2. (страціць) verlíeren* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)