Verbum

сыць ж. (сытасць) Sáttheit f -;

нае́сціся да сыці sich satt éssen* (чаго-н. an D); sich zum Bérsten [Plátzen] satt éssen* (разм.);

◊

сыц Бо́жа! gúten Appetít!

ці́снуцца

1. sich drücken (да каго-н., чаго-н. an A); sich schmíegen, sich ánschmiegen (an A);

2. (рухацца куды-н. штурхаючыся) sich (vórwärts) drängen

цы́мус м.

1. разм. etw., was am bésten schmeckt;

2. разм. (сутнасць чаго-н.) Wésen n -s, Kern der Sáche;

3. кул. éine süße Móhrrübenspeise

гарну́цца

1. (туліцца, лашчыцца) sich ánschmiegen (да каго-н. an A);

2. (мець схільнасць да чаго-н.) néigen vi (zu D); sich begéistern (für A)

гу́тарка ж.

1. Unterháltung f -, -en; Gespräch n -(e)s, -e; Unterrédung f -, -en (інтэрв’ю);

2. (абмеркаванне чаго-н.) Bespréchung f -, -en, Áussprache f -, -n

прыні́кнуць разм. sich (án)schmíegen, drücken vi (да чаго-н. an A); sich dúcken (прыгнуцца);

прыні́кнуць ву́хам да сцяны́ sein Ohr an die Wand légen

прыстасава́цца (да чаго-н.) sich ánpassen (D, an A); sich gewöhnen (an A), sich ánbequemen (an A, D); séinen Mántel nach dem Wínde hängen (падладзіцца)

падзе́л м. (на часткі чаго-н.) Téilung f -, -en, Áufteilung f -;

падзе́л на дзве ча́сткі Zwéiteilung f -;

падзе́л маёмасці die Áufteilung des Besítzes, Vermögensteilung f

адвяза́цца

1. sich lósbinden*, sich lósmachen, sich lösen;

2. разм. (перастаць дакучаць) lóswerden* vi (s);

адвяза́цца ад чаго-н. sich (D) etw. vom Hálse scháffen

адно́сіцца

1. (уваходзіць у склад) gehören vi (да чаго-н. zu D);

2. матэм. sich verhálten*;

А адно́сіцца да Б A verhält sich zu B