Verbum

dig

[dɪg]

1.

v., dug, digging

1) капа́ць

2) вышу́кваць (інфарма́цыю), перашу́кваць, перако́пваць

3) Sl.

а) разуме́ць

б) падаба́цца

I dig you —

[m4]а) Я цябе́ разуме́ю

[m4]б) Ты мне падаба́есься

2.

n.

1) капа́ньне n.

2) informal штуршо́к -ка́ m., уда́р -у m.

3) зье́длівая заўва́га, кпі́на f.

•

- dig in

- dig into

- dig up

- dig out

buffet

I [ˈbʌfɪt]

1.

n.

уда́р -у m.

2.

v.t.

1) уда́рыць, вы́цяць

2) кі́даць

The waves buffeted the boat — Хва́лі кі́далі ло́дку

3) змага́цца з чым

3.

v.i.

1) змага́цца, бі́цца

2) праштурхо́ўвацца, прабіва́цца

II [bəˈfeɪ]

n.

1) буфэ́т -а m (для по́суду)

2) буфэ́т -а m., буфэ́тная сто́йка

•

- buffet car

- buffet supper

- buffet lunch

kick

[kɪk]

1.

v.

1) дава́ць вы́сьпятка наго́й; брыка́цца

2) аддава́ць (пра стрэ́льбу)

3) Sport забіва́ць гол

4) informal пярэ́чыць; не згаджа́цца; супраціўля́цца

to kick about (around) informal –

а) валя́цца, ляжа́ць не на ме́сцы

б) абіва́цца бяз спра́вы

2.

n.

1) уда́р наго́ю, брыка́ньне

2)

а) адда́ча f. (стрэ́льбы)

б) рапто́ўны во́стры штуршо́к

3) informal пратэ́ст -у m.

a kick against authority — пратэ́ст супро́ць нача́льства

flap

[flæp]

1.

v.i. (-pp-)

1) хіста́цца; трапята́ць, лапата́ць (пра сьцягі́ на ве́тры, птушы́ныя кры́лы)

2) пля́скаць (і крыло́м)

3) шлёпаць (бо́тамі, галёшамі)

4) пля́скацца ні́цма (на зямлю́)

5) маха́ць кры́ламі

The large bird flapped away — Вялі́кая пту́шка адляце́ла, лапо́чучы кры́ламі

2.

n.

1) лапата́ньне n.

2) пля́ск -у m., пляска́ч плескача́ m. (уда́р)

3) Sl. бу́ча, ля́мант, вэ́рхал -у m.

•

- flaps on the pockets

punch

I [pʌntʃ]

1.

v.t.

1) уда́рыць кулако́м

2) па́сьвіць, гнаць (жывёлу)

2.

n.

1) уда́р кулако́м

2) informal сі́ла, эфэкты́ўнасць f.

II [pʌntʃ]

1.

v.t.

1) прабіва́ць; штэмплява́ць; заганя́ць, убіва́ць уда́рам

The train conductor punched our tickets — Канду́ктар прабі́ў на́шыя біле́ты

2) прабіва́ць (дзі́рку), дзіркава́ць

2.

n.

прабо́йнік, мы́сьлік -а m. (для прабіва́ньня дзі́рачак у ску́ры, мэта́ле); кампо́стэр -а m.

III [pʌntʃ]

n.

пу́нш -у m. (напо́й)

stab

[stæb]

1.

v.t. (-bb-)

1) прабіва́ць, ра́ніць (чым во́стрым)

2) Figur. ра́ніць

The mother was stabbed to the heart by her son’s lack of gratitude — Як нож у сэ́рца была́ для ма́ці сы́нава няўдзя́чнасьць

2.

n.

1)

а) уда́р -у m. (асабл. чым во́стрым)

б) ра́на

2) ра́неньне (пачу́цьцяў)

3) informal спро́ба f.

•

- have a stab at

- make a stab at

- stab in the back