закіда́ць

1. wrfen* vt;

2. (пакласці не на тое месца) verlgen vt;

3. (пакінуць без увагі) vernchlässigen vt;

ён закі́нуў сваю́ вучо́бу er hat sein Stdium vernchlässigt;

4. разм. (даставіць куды-н.) (hn)schffen vt; inschleusen vt (заслаць);

5. разм. (рабіць каму-н папрок за што-н.) j-m etw. (A) zum Vrwurf mchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

развяза́ць, развя́зваць

1. (што-н.) lösen vt, lsbinden* аддз. vt, ufschnüren vt; entwrren vt (разблытаць); ufknoten vt (вузел);

2. перан. (даць чаму-н развіцца) entfsseln vt; nregen vt;

развяза́ць вайну́ inen Krieg entfsseln [nfangen*];

развяза́ць ініцыяты́ву die Initiatve ergrifen*;

развяза́ць ру́кі frie Hand lssen* [geben*];

развяза́ць камуязык j-m die Znge lösen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кры́ўда ж. Belidigung f -, -en; Kränkung f -, -en, Beschmpfung f -, -en (грубая абраза); nrecht n -s;

зрабі́ць кры́ўду каму-н. j-n belidigen;

не ў кры́ўду хай бу́дзе ска́зана nichts für ngut; mit Verlub;

не да́цца ў кры́ўду sich nicht belidigen [kränken] lssen*;

быць у кры́ўдзе на каго-н. nstoß nhmen* (на каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мане́та ж. Münze f -, -n, Gldstück n -(e)s, -e;

зво́нкая мане́та klngende Münze;

юбіле́йная мане́та Schumünze f;

ужытко́вая мане́та gängige [sich im mlauf befndliche] Münze;

фальшы́вая мане́та flsche Münze;

адплаці́ць каму-н. той са́май мане́тай j-m etw. mit glicher Münze himzahlen [verglten*]; Gliches mit Glichem verglten*;

прыня́ць што-н. за чы́стую мане́ту etw. für bre Münze nhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Laus f -, Läuse во́ш(ка); pl во́шы;

ihm ist ine ~ über die Lber gelufen [gekrchen] разм. ён не ў гумо́ры [не ў настро́і];

j-m Läuse in den Pelz stzen разм. рабі́ць каму́-н. непрые́мнасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nchtragen* vt

1) (j-m) насі́ць (што-н. за кім-н.)

2) уно́сіць дадатко́ва, прыбаўля́ць

3) (j-m) не дарава́ць (чаго-н. каму-н.), быць злапа́мятным (у адносінах да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Überrschung f -, -en

1) неспадзява́нка, нечака́насць, сюрпры́з;

~en sind fällig магчы́мы (уся́кія) нечака́насці;

zu miner größten ~ на маё веліза́рнае здзіўле́нне;

j-m ine ~ beriten рыхтава́ць сюрпры́з каму́-н.

2) вайск. рапто́ўнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschriben*

1. vt

1) прапі́сваць (лекі)

2) перадава́ць у вало́данне (маёмасць)

3) выпі́сваць (кнігу і г.д.)

2. ~, sich

1) памылі́цца пры пісьме́, дапусці́ць апі́ску

2) даць пісьмо́вае абавяза́цельства; прада́цца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurückweisen*

1. vt

1) адхіля́ць; адмаўля́ць (каму-н.)

2):

j-n in sine Grnzen [an sinen Platz] ~ паста́віць каго́-н. на ме́сца

3) адбіва́ць, дава́ць адпо́р

2. vi (auf A) спасыла́цца (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

accommodate

[əˈkɑ:mədeɪt]

1.

v.t.

1) зьмяшча́ць; мець ме́сца

This plane is large enough to accommodate 120 passengers — Гэ́ты самалёт дастатко́ва вялі́кі, каб зьмясьці́ць 120 пасажы́раў

2) рабі́ць паслу́гу, прыслу́жвацца каму́

3) дава́ць прыту́лак, разьмяшча́ць

4) дава́ць пазы́ку

5) дастасо́ўваць

We must accommodate ourselves to our changed circumstances — Мы му́сім дастасава́цца да на́шых зьме́неных абста́вінаў

6) сьціша́ць; суніма́ць

He tried to accommodate the dispute between the friends — Ён стара́ўся суня́ць спрэ́чку памі́ж сябра́мі

2.

v.i.

1) дастасо́ўвацца

2) пагаджа́цца; суніма́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)