Verbum

tun*

1. vt

1) рабі́ць, выко́нваць;

nichts ~ нічо́га не рабі́ць;

sein Möglichstes [sein Béstes] ~ зрабі́ць усё магчы́мае;

geságt – getán! ска́зана – зро́блена!

2) зрабі́ць, даста́віць, прычыні́ць;

j-m Böses ~ зрабі́ць каму́-н. зло

3) пакла́сці (што-н. куды-н.);

etw. beiséite ~ адкла́сці што-н. убок;

Salz in die Súppe ~ пасалі́ць суп

4):

Ábbitte ~ прасі́ць прабачэ́ння;

Dienst ~ дзяжу́рыць;

séine Pflicht ~ выко́нваць свой абавя́зак;

j-m, éiner Sáche Ábbruch ~ шко́дзіць каму́-н., чаму́-н.;

éiner Sáche (D) Éinhalt ~ прыпыні́ць што-н.;

Éinblick in etw. (A) ~ пазнаёміцца з чым-н.

5):

zu ~ háben быць заня́тым;

er hat álle Hände (voll) zu ~ у яго́ спраў па са́мае го́рла;

es mit j-m, mit etw. (D) zu ~ háben мець спра́ву з кім-н., чым-н.;

ich hábe damít nichts zu ~ я не ма́ю да гэ́тага ніцкага дачыне́ння, гэ́та мяне́ не ты́чыцца

6):

des Gúten zu viel ~ перабо́льшваць;

lésen tut er óhne Brílle ён чыта́е без акуля́раў

2. vi

1):

es ist ihm sehr darúm zu ~ ён ве́льмі хо́ча…, яму́ гэ́та ве́льмі ва́жна…;

es ist ihm nicht ums Geld zu ~ гро́шы яго́ не ціка́вяць, для яго́ спра́ва не ў граша́х

2):

böse ~ прытвары́цца [прыкі́нуцца] сярдзі́тым;

tu nicht so! не прыкі́двайся;

tu nicht so beléidigt не разы́грывай з сябе́ пакрыўджанага

3):

es tut mir Leid мне шкада́;

j-m (nichts) recht ~ (не) дагадзі́ць каму́-н.; (не) задаво́ліць чые́-н. патрабава́нні

Ohr n -(e)s, -en

1) ву́ха;

die ~en bráusen mir у мяне́ шумі́ць у вуша́х;

die ~en klíngen [géllen] ihm у яго́ ў вуша́х звіні́ць;

er hat ábstehende ~en ён аблаву́хі [лапаву́хі]

2) ву́ха, слых;

auf éinem ~ taub sein быць глухі́м на адно́ ву́ха;

die ~en spítzen навастры́ць [натапы́рыць] ву́шы, насцяро́жвацца;

ein féines ~ háben мець то́нкі слых;

mit hálbem ~ hören слу́хаць кра́ем ву́ха;

das geht zu dem éinen ~ hinéin, zu dem ánderen (wíeder) hináus гэ́та ў адно́ ву́ха ўвахо́дзіць, а з друго́га вылята́е;

er ist ganz ~ ён пі́льна слу́хае; ён ніво́днага сло́ва не прапуска́е мі́ма вушэ́й;

◊

er ist noch feucht hínter den ~en ≅ у яго́ яшчэ́ малако́ на губа́х не абсо́хла;

sich etw. hínter die ~en schréiben* ≅ намата́ць сабе́ на вус;

j-n übers ~ háuen* ашука́ць, абдуры́ць каго́-н.;

j-m das Fell über die ~en zíehen* спусці́ць шку́ру з каго́-н.;

bis über die ~en verlíebt sein закаха́цца па са́мыя ву́шы

Fleck m -(e)s, -e

1) ме́сца;

sich nicht vom ~ rühren не ру́хацца з ме́сца;

nicht vom ~ kómmen* не зру́шыцца [крану́цца] з ме́сца;

j-n vom ~ weg verháften арыштава́ць каго́-н. на ме́сцы

2) пля́ма;

ein bláuer ~ сіня́к;

j-s Námen éinen ~ ánhängen запля́міць чыё-н. імя́

3) ла́пік, ла́тка

4) кава́лак (зямлі);

◊

das Herz auf dem ríchtigen ~ háben быць спага́длівым чалаве́кам;

er hat den Mund [das Maul] auf dem réchten ~ у яго́ язы́к падве́шаны до́бра [як трэ́ба]

réichen

1. vt падава́ць, праця́гваць;

die Hand zum Gruß ~ віта́цца з кім-н. за руку́;

◊

er kann ihm nicht das Wásser ~ перан. ≅ ён і падно́ска яго́ не ва́рты

2. vi

1) быць дастатко́вым, хапа́ць, става́ць;

séine Kraft reicht aus яму́ хапа́е сі́лы;;

das Brot muss ~ хле́ба паві́нна хапі́ць

2) распасціра́цца, дастава́ць;

das Wásser reicht ihm bis an den Hals вада́ дасяга́е яму́ пад го́рла;;

so weit der Hímmel reicht да са́мага гарызо́нта