го́рла н.

1. Kéhle f -, -n, Gúrgel f -, -n; Hals m -es, Hälse;

ды́хальнае го́рла Lúftröhre f -, -n;

у мяне́ скрабе́ ў го́рле es kratzt mir im Hals;

у мяне́ перасо́хла ў го́рле ich habe eine tróckene Kéhle;

крыча́ць на ўсё го́рла aus vóllem Hálse [vóller Kéhle, vóller Lúnge] schréien*;

па го́рла (многа) bis óben, mehr als genúg;

гэ́та мне ста́ла ўпо́перак го́рла разм. das habe ich satt, das ist mir über, das hängt mir zum Hals heráus;

падступі́цца з нажо́м да го́рла das Mésser an die Kéhle sétzen;

схапі́ць каго-н за го́рла j-m an der Gúrgel fássen [pácken]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

whip

[hwɪp]

1.

v., whipped or whipt, whipping

2.

v.t.

1) удара́ць; біць; лупцава́ць; сьцёбаць, паганя́ць

to whip a horse on — паганя́ць каня́ пу́гай

2)

а) зрыва́ць, зьдзіра́ць зь сябе́

He whipped off his coat — Ён сарва́ў зь сябе́ плашч

б) схапі́ць, накі́нуць на сябе́

She whipped on her robe — Яна́ накі́нула на сябе́ капо́ту

3) узбуджа́ць, уздыма́ць, падахво́чваць

to whip up some enthusiasm — уздыма́ць энтузія́зм

4) зьбіва́ць (я́йка, сьмята́ну)

5) закіда́ць ву́ду

3.

v.i.

шуга́ць

The thief whipped behind a corner and escaped — Зло́дзей шугану́ў за рог і ўцёк

4.

n.

1) пу́га f., бізу́н -а́ m.

2) сьцёбаньне n. (пу́гай, бізуно́м)

3) кіраўні́к парля́мэнцкай фра́кцыі

4) фурма́н -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fássen

1. vt

1) хапа́ць, браць, лаві́ць;

éinen Verbrécher ~ схапі́ць [арыштава́ць] злачы́нца

2) устаўля́ць у апра́ву [ра́му]

3) змяшча́ць;

das Glas fasst ein Líter у шкля́нку ўвахо́дзіць (адзі́н) літр;

das können kéine Wórte ~ гэ́тага не́льга вы́казаць ніцкімі сло́вамі

4) перан. разуме́ць, ахо́пліваць (розумам)

5) вайск. паража́ць, накрыва́ць агнём

6):

zu j-m Vertráuen ~ прася́кнуцца даве́рам да каго́-н.;

Hóffnung [Mut] ~ акрыя́ць; ажы́ць ду́хам [душо́й];

sich (D) ein Herz ~ сабра́цца з ду́хам, набра́цца хра́брасці;

j-n ins Áuge ~ сачы́ць за кім-н.;

éinen Beschlúss ~ прыня́ць рашэ́нне;

Wúrzel ~ пусці́ць карані́; перан. укарані́цца, прыві́цца

2. vi схо́пліваць, схва́тваць;

der Mörtel fasst раство́р схва́твае [цвярдзе́е];

der Nágel fasst nicht цвік не трыма́ецца

3. ~, sich

1) супако́йвацца, браць сябе́ ў ру́кі, сабра́цца з ду́мкамі

2):

sich kurz ~ быць сці́слым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gréifen* vt, vi (nach D, an A, in A, bei D)

1) хапа́ць, схапі́ць (каго-н., што-н.), хапа́цца (за што-н.); браць, узя́ць; лаві́ць, злаві́ць (каго-н., што-н.);

die Säge greift gut піла́ бярэ́ до́бра;

j-n beim Krágen ~ узя́ць каго́-н. за каршэ́нь [каўне́р];

an den Kopf ~ хапа́цца за галаву́ (ад здзіўлення);

◊

das greift an den Béutel гэ́та б’е па кішэ́ні;

falsch ~ памыля́цца;

zu hoch ~ запрасі́ць на́дта вялі́кую су́му (грошай);

zu weit ~ зайсці́ на́дта далёка [зана́дта хапі́ць];

um sich ~ хапа́ць вако́л сябе́ рука́мі; распаўсю́джвацца (пра агонь і г.д.);

ins Léere ~ не мець [не знайсці́] апо́ры

2) бра́цца, узя́цца (за што-н.), звярта́цца (да чаго-н.);

nach dem Buch ~ узя́цца за кні́гу, пача́ць чыта́ць;

zu den Wáffen ~ узя́цца за збро́ю;

zur Flásche ~ пача́ць піць запо́ем, запі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)