extend

[ɪkˈstend]

1.

v.t.

1) праця́гваць, падава́ць (руку́)

2) падаўжа́ць (адпачы́нак)

to extend a table — рассу́нуць стол

3) павялі́чваць; пашыра́ць (уплы́ў, дзе́йнасьць); разбудо́ўваць (дом)

4) дава́ць

to extend help — дава́ць дапамо́гу, дапамага́ць

2.

v.i.

1) распасьціра́цца; цягну́цца

2) бо́льшаць, павялі́чвацца

3) сяга́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

go on

а) ісьці́ або́ рабі́ць дале́й, праця́гваць што-н. рабі́ць

б) цягну́цца, расьця́гвацца

в) трыма́цца, паво́дзіць сябе́

г) дзе́іцца

What goes on here? — Што тут дзе́ецца?

д) выка́зваючы недаве́р

Go on! Are you serious? — Ідзі́ ты! Ты гэ́та сур’ёзна?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

proceed

[prəˈsi:d]

1.

v.t.

1) праця́гваць рабі́ць, ісьці́ дале́й

2) выдзяля́цца, ісьці́ (ад, з чаго́)

Heat proceeds from fire — Ад агню́ ідзе́ цяпло́

3) ру́хацца напе́рад, ру́хацца ўгару́ (у наву́цы, на стано́вішчы)

2.

n. usually proceeds

прыбы́так -ку, дахо́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hérhalten*

1. vt праця́гваць, падстаўля́ць

2. vi распла́чвацца (за іншых); быць казло́м адпушчэ́ння;

für álles ~ плаці́ць за ўсё;

zur Áushilfe ~ müssen быць вы́мушаным дапамага́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выця́гваць, вы́цягнуць

1. (выняць, выдаліць) ábziehen* vt; heráusziehen* vt;

2. (выдаліць што-н вадкае, газападобнае) áufsaugen* vt;

3. (працягваць) áusstrecken vt; áusdehnen vt;

выця́гваць но́гі die Béine áusstrecken;

4. тэх. längen vt; zíehen* vt (дрот, шкло);

5. разм. (адужаць) bewältigen vt; fértig wérden (што-н. mit D);

◊

выця́гваць (усе) жы́лы чым-н. mit etw. (D) quälen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áusbreiten

1. vt

1) расшыра́ць

2) рассціла́ць;

die Árme ~ праця́гваць ру́кі

3) распаўсю́джваць, шы́рыць (чуткі)

4) расклада́ць

2. ~, sich

1) расшыра́цца, пашыра́цца; распаўсю́джвацца

2) распасціра́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fórtfahren*

1. vi

1) (s) выязджа́ць; выпраўля́цца

2) (h) праця́гваць (mit D або zu + inf);

sie fuhr fort zu wéinen яна́ праця́гвала пла́каць

2. vt адво́зіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

persist

[pərˈsɪst]

v.

1) насто́йліва, упа́рта праця́гваць

2) (in) упа́рта трыма́цца, не адступа́ць, не здава́цца; упіра́цца

He persisted in his opinion — Ён упа́рта трыма́ўся свае́ ду́мкі

3) трыва́ць; не перастава́ць існава́ць

On high mountains snow persists throughout the year — На высо́кіх гара́х сьнег ляжы́ць уве́сь год

4) сьцьвярджа́ць; каза́ць зно́ў і зно́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánknüpfen

1. vt

1) прывя́зваць

2) завя́зваць (знаёмства); распачына́ць (размову)

2. vi

1) (an A) зыхо́дзіць (з чаго-н.);

an etw. (A) anknüpfend зыхо́дзячы з чаго́-н.; у су́вязі (з чым-н.)

2) праця́гваць (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúlangen

1. vi

1) праця́гваць (руку), браць;

mit der Hand ~ дастава́ць [браць] руко́ю

2) накі́двацца (на ежу);

bítte, lángen Sie zu! бяры́це [часту́йцеся], калі́ ла́ска!

3) хапа́ць, быць дастатко́вым

2. vt (j-m) перада́ць, пада́ць (каму-н. што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)