Verbum

man I

1) pron indef (ва ўскосных склонах man замяняецца на éiner: G éines, D éinem, a éinen) не перакладаецца, ужываецца ў якасці дзейніка ў няпэўна-асабовых сказах:

~ sagt ка́жуць;

~ kann nie wíssen ніко́лі не вядо́ма;

~ muss das tun трэ́ба гэ́та зрабі́ць;

~ darf das nicht tun гэ́тага рабі́ць не́льга

2) ужываецца ў няпэўна-асабовых пабуджальных сказах:

~ stélle sich vor уяві́це сабе́;

wenn éinem nicht wohl ist, bleibt ~ líeber zu Háuse калі́ хто-н. дрэ́нна сябе́ адчува́е, няха́й застае́цца до́ма

tot a

1) мёртвы, паме́рлы, нежывы́;

éine ~e Spráche мёртвая мо́ва;

~ gebóren мёртванаро́джаны;

~ stéllen, sich удава́ць з сябе́ мёртвага [мерцвяка́]

2) мёртвы, невыра́зны

3) чыг. запасны́, тупіко́вы (пуць);

~es Gleis тупі́к, запасны́ (пуць)

4) горн. пусты́ (пра пароду)

5):

~es Kapitál эк. мёртвы капіта́л;

~er Gang тэх. мёртвы [халасты́] ход;

die Sáche ist auf den ~en Punkt ángelangt [gekómmen] спра́ва засе́ла [завя́зла] на мёртвай кро́пцы;

über den ~en Punkt hinwégbringen* зру́шыць з мёртвай кро́пкі;

◊

aufs ~e Geléis schíeben* пакла́сці пад сукно́

verséhen*

1. vt

1) (mit D) забяспе́чваць (чым-н.);

mit der Únterschrift ~ падпіса́ць (дакумент)

2) выко́нваць, не́сці (абавязкі);

j-s Stélle [Amt] ~ замяня́ць каго́-н. па слу́жбе, выко́нваць чые́-н. абавя́зкі

2. ~, sich

1) (mit D) запаса́цца (прадуктамі, харчамі), забяспе́чваць сябе́ (чым-н.)

2) (bei D) памылі́цца, недаглядзе́ць, дапусці́ць памы́лку (з-за няўважлівасці)

3) (G) прадчува́ць, прадба́чыць (што-н.);

sich kéines Árg(e)s ~ не падазрава́ць нічо́га благо́га; нічо́га не падазрава́ць

4):

éhe er sich's versáh… не паспе́ў ён азірну́цца [апа́мятацца], як…

frei

1. a

1) свабо́дны, во́льны, незале́жны

2) во́льны, незаня́ты, вака́нтны;

die Strécke ist ~ шлях свабо́дны;

wir háben héute ~ у нас сёння няма́ заня́ткаў (у школе);

etw. ~ máchen вызваля́ць што-н.;

die Stráße ~! з даро́гі!

3) адкры́ты;

únter ~em Hímmel пад адкры́тым не́бам

4) свабо́дны, бесперашко́дны;

~er Zútritt свабо́дны до́ступ

5) бяспла́тны, дармавы́;

~e Fahrt бяспла́тны прае́зд

6) свабо́дны (von D – ад чаго-н.);

~ von Sórgen без кло́пату

7):

ein ~er Berúf свабо́дная прафе́сія;

ein ~es Wort шчы́рае сло́ва;

ich bin so ~ я дазваля́ю сабе́, я бяру́ на сябе́ сме́ласць;

◊

éiner Sáche ~en Lauf lássen* не ўме́швацца ў ход спра́вы [падзе́і];

aus ~en Stúdi¦en без прыму́су, па ўла́снай ініцыяты́ве;

j-m ~e Hand lássen* да́ць каму́-н. свабо́ду дзе́янняў;

auf ~en Fuß sétzen вы́зваліць (з-пад арышту);

aus ~em Ántrieb добраахво́тна, дабраво́льна

2. adv

1) свабо́дна;

~ spréchen* гавары́ць свабо́дна, імправізава́ць

2) во́льна;

sich zu ~ benéhmen* паво́дзіць сябе́ на́дта во́льна

3) шчы́ра, адкры́та, не то́ячыся;

réden Sie nur ganz ~ гавары́це, не саро́меючыся;

sprich ~! гавары́ сме́ла!;

~ und óffen ságen гавары́ць зусі́м адкры́та [не то́ячыся]

4) бяспла́тна, да́рма; камерц. фра́нка;

~ ins Haus камерц. з (бяспла́тнай) даста́ўкай на дом

stóßen*

1. vt

1) штурха́ць, пхаць;

j-n von sich (D) ~ адпіхну́ць каго́-н. ад сябе́

2) уда́рыць, нане́сці ўдар

3) басці́

4) таўчы́

5) тэх. таўчы́

2. vi

1) басці́ся, бада́цца

2) трэ́сці (пра машыну)

3) уда́рыць;

in die Flánke ~ уда́рыць з фла́нга

4) (s) (an A) сту́кнуцца (аб што-н.), наткну́цца (на што-н.);

ans Land ~ прыча́ліць;

vom Lánde ~ адча́ліць ад бе́рага

5):

ins Horn ~ трубі́ць у рог

3. ~, sich

1) штурха́цца

2) (an D) вы́цяцца, уда́рыцца (аб што-н.)

3) быць шакі́раваным (чым-н.)

Vertráuen n -s даве́р (auf, in A, zu D – да каго-н., да чаго-н.);

im ~ па сакрэ́це, канфідэнцы́йна;

im ~ geságt памі́ж на́мі ка́жучы;

j-m, éiner Sáche (D) ~ schénken; zu etw. (D) ~ háben [hégen] адчува́ць [мець] даве́р да каго́-н., чаго́-н.;

zu j-m ~ fássen прася́кнуцца даве́рам да каго́-н.;

er erwéckt ~ ён выкліка́е даве́р да сябе́;

sein ~ in j-n, in etw. (A) sétzen усклада́ць надзе́ю на каго́-н., што-н.;

sich in j-s ~ schléichen* [stéhlen*] укра́сціся [уце́рціся] у даве́р да каго́-н.

weg adv прэ́ч; далёка;

geh ~! ідзі́ прэч!;

Hände ~! ру́кі прэч!;

~ damít дало́ў (гэ́та)!;

weit ~ von der Stadt далёка ад го́рада;

~ da! прэч [дало́ў] з даро́гі;

er ist von der Héimat ~ ён пакі́нуў радзі́му;

vor der Náse ~ з-пад но́са;

(ganz) ~ vor Fréude sein разм. не по́мніць сябе́ ад ра́дасці;

(ganz) ~ von j-m sein разм. быць у захапле́нні ад каго́-н.;

über etw. (A) ~ sein перайсці́ [перавалі́ць] це́раз што-н.; адо́лець [асі́ліць] што-н.;

◊

das hat er ~ разм. ён гэ́та ўмее; ≅ ён на гэ́тым саба́ку з’еў;

in éinem ~ бесперапы́нна

verlíeren*

1.

1) стра́ціць, згубі́ць; пазба́віцца (чаго-н.);

die Nérven ~ гарачы́цца, нервава́цца;

den Kopf ~ губля́ць галаву́;

sich selbst ~ тра́ціць ве́ру ў само́га сябе́;

wir háben nichts zu ~ нам няма́ чаго́ губля́ць [тра́ціць];

was hast du hier verlóren? што табе́ тут патрэ́бна?

2) прайгра́ць, пацярпе́ць стра́ты;

mit 2 zu 3 ~ спарт. прайгра́ць з лікам 2:3;

am Geschäft ~ прайгра́ць у здзе́лцы

2. ~, sich

1) губля́цца, згубі́цца;

der Gerúch verlíert sich пах прапада́е;

die Klänge verlóren sich гу́кі змо́ўклі

2) забы́цца;

in Gedánken verlóren заду́маўшыся;

sich in Entzücken [Bewúnderung] ~ захапля́цца, дзіві́цца;

sich in Träumen ~ аддава́цца ма́рам, паглыбля́цца ў ма́ры