nácheifern vi (j-m in D) спабо́рнічаць (з кім-н. у чым-н.); (in D) браць пры́клад (у чым-н.), раўня́цца (на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

woráuf pron adv

1) на што, на чым

2) пасля́ чаго́

3) пераклад залежыць ад кіравання беларускага дзеяслова: ~ bestéht er? на чым ён насто́йвае?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

упіра́цца

1. sich stémmen, sich stützen, sich léhnen (чым-н. mit D, аб што-н., у што-н. gégen A, an A);

2. перан. (упарціцца, настойваць на чым-н.) sich widersétzen (D); sich sträuben (gégen A); sich verstéifen (auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

панава́ць

1. (мець уладу) hérrschen vi (над кім-н. чым-н. über A);

2. (узвышацца над чым-н.) dominíeren vi, vt, überrágen vt; vórherrschen vi; vórwiegen* vi, die Óberhand háben (пераважаць);

3. разм. (жыць у раскошы) ein müßiges Lében führen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паце́ць

1. schwítzen vi;

у мяне́ паце́юць ру́кі ich schwítze an den Händen;

2. перан. разм. (працаваць над чым-н.) über etw. (D) schwítzen; sich mit etw. ábplagen (над чым-н. mit D);

3. (пра шкло) ánlaufen* vi (s), schwítzen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

betéiligen

1. vt (an, bei D)

1) дава́ць часць [до́лю] (каму-н. у чым-н.), надзяля́ць (каго-н. чым-н.)

2) рабі́ць каго́-н. удзе́льнікам (у справе, прыбытку);

an etw. (D) [bei etw. D] betéiligt sein удзе́льнічаць у чым-н., мець дачыне́нне да чаго́-н.

2. ~, sich (an, bei D) удзе́льнічаць (у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

упадаба́ць

1. (захапіцца кім-н., чым-н.) schwärmen vi (für A);

2. (закахацца ў каго-н.) lieb gewínnen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

це́шыцца

1. гл. радавацца;

2. (забаўляцца) sich ergötzen (чым-н., an D); sich belústigen, sich vergnügen; sich unterhálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

засланя́цца разм. sich schützen (чым-н. mit D, ад чаго-н. vor D); vórhalten* vt (трымаць перад сабой)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

засяро́джвацца, засяро́дзіцца (пра чалавека) sich sámmeln, sich konzentríeren; sich vertíefen (чым-н. in A) (паглыбіцца ў што-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)