Verbum

áusgeben*

1. vt

1) выдава́ць

2) расхо́даваць, выдатко́ўваць

3) аддава́ць (загад); выстаўля́ць (лозунгі)

4) (für j-n) выдава́ць (за, у якасці каго-н.);

er gab ihn für séinen Brúder aus ён вы́даў яго́ за свайго́ бра́та

2. ~, sich

1) (für A) выдава́ць сябе́ (за каго-н.)

2) патра́ціцца, выдаткава́цца

áußer

1. prp (D) акрамя́, апрача́, звыш; выклю́чна; па́-за;

~ sich sein vor Fréude не по́мніць сябе́ ад ра́дасці;

~ Acht lássen* вы́пусціць з-пад ува́гі;

álle ~ dir усе́, акрамя́ цябе́;

~ Lándes sein быць за мяжо́й;

~ Betríeb sétzen выво́дзіць [выключа́ць] з эксплуата́цыі

2. cj:

~ dass, ~ wenn то́лькі, хі́ба што то́лькі

bewússt a

1) свядо́мы;

sich (D) éiner Sáche (G) ~ sein усвядо́міць, зразуме́ць (што-н.);

ich bin mir kéiner Schuld ~ я не адчува́ю за сабо́й ніцкай віны́, я ні ў чым не магу́ папракну́ць сябе́;

es ist mir wohl ~ я до́бра разуме́ю, я до́бра по́мню

2) наўмы́сны

3) вядо́мы, пэўны

Schnábel m -s, Schnäbel

1) дзю́ба;

den ~ áufsperren раскры́ць дзю́бу

2) ры́льца (чайніка)

3) разм. рот (чалавека);

◊

sie bíldet sich viel auf íhren ~ ein яна́ лі́чыць сябе́ прыго́жай;

den ~ hálten* трыма́ць язы́к за зуба́мі;

réden [spréchen*] wie éinem der ~ gewáchsen ist разм. гавары́ць як Бог на душу́ пакладзе́

Streich m -(e)s, -e

1) уда́р;

j-m éinen ~ versétzen нане́сці ўдар каму́-н.;

zu éinem ~ áusholen размахну́цца (для ўдару)

2) вы́хадка, штука́рствы, дураслі́васць;

j-m éinen ~ spíelen (па)жартава́ць з каго́-н.;

Sie máchen ja schöne ~e! няма́ чаго́ каза́ць, Вы до́бра сябе́ паво́дзіце!;

ein lóser ~ сваво́льства

erhében* I

1. vt

1) падыма́ць;

die Hand ~ падня́ць руку́ (пры галасаванні); узвыша́ць;

j-n in den Hímmel ~ узне́сці каго́-н. да нябёс

2) браць (падаткі)

3) заяўля́ць (пратэст)

2.~, sich

1) падыма́цца, устава́ць;

sich über ándere ~ ста́віць сябе́ вышэ́й за другі́х; фанабэ́рыцца; задава́цца

2) паўстава́ць

3) усхадзі́цца (пра вецер, навальніцу)

selbst

1. pron dem сам, сама́, само́, са́мі;

zu sich ~ kómmen* прыйсці́ ў сябе́, апрыто́мнець;

er war (stets) ~ ён заўсёды быў самі́м сабо́ю;

jéder ist sich ~ der Nächste ≅ сваю́ кашу́ля бліжэ́й да це́ла;

das verstéht sich von ~ гэ́та само́ сабо́й зразуме́ла

2. prtc на́ват;

~ er hat sich geírrt на́ват ён памылі́ўся

taub a

1) глухі́;

er ist auf éinem Ohr ~ ён глухі́ на адно́ ву́ха;

sich ~ stéllen удава́ць з сябе́ глухо́га

2) зняме́лы, засты́лы;

die Füße sind mir ~ gewórden у мяне́ аняме́лі [здранцве́лі] но́гі;

mach mir den Kopf nicht ~! не дуры́ мне галаву́!

2) пусты́, бяспло́дны;

~e Ähren пусты́я каласы́;

~e Blüte пустацве́т

überlássen* II

1. vt

1) уступа́ць, аддава́ць, прада́ць

2) дава́ць (магчымасць, права, дазвол і г.д.); дазваля́ць;

er hat es mir ~ zu entschéiden ён даў мне магчы́масць [пра́ва] выраша́ць;

sich (D) selbst ~ sein быць пакі́нутым сам на сябе́

3) перадава́ць, давяра́ць (работу, хворага і г.д.)

2. ~, sich (D) аддава́цца (разважанням, адчаю і г.д.)