genius

[ˈdʒi:niəs]

n., pl. geniuses

1) ге́ній -я m., генія́льнасьць f.

a man of genius — генія́льны чалаве́к

2) генія́льны чалаве́к, ге́ній -я m.

3) вялі́кая здо́льнасьць, таленаві́тасьць, генія́льнасьць f.

to have a genius for acting — мець здо́льнасьць да акто́рства

4) асаблі́вы хара́ктар або́ дух (асо́бы, на́цыі, ча́су, мо́вы)

5) до́бры (злы)

6) (pl. genii) дух -а m., до́бры дух або́ злы́, які́я ўплыва́юць на жыцьцё чалаве́ка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gloom

[glu:m]

1.

n.

1)

а) змро́чнасьць, пану́расьць f.

б) марко́та f., сум -у, сму́так -ку m., жу́рба f., змро́чны настро́й

2) це́мра, це́мрадзь, це́мрань, це́мень, цьма f.

3) змро́чнае ме́сца, мо́рак, змрок -у m.

4) прыгне́чаны вы́гляд

2.

v.i.

1) цямне́ць; засмуча́цца

2) чу́цца прыгне́чаным або́ няшча́сным

3) мець сму́тны, марко́тны або́ змро́чны вы́гляд

3.

v.t.

1) засмуча́ць, прыгнята́ць, рабі́ць змро́чным

2) прадстаўля́ць што ў цёмных фа́рбах

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сабра́цца

1. (сысціся, з’ехацца) sich versámmeln, zusámmenkommen* vi (s), zusámmentreten* vi (s);

2. (набрацца) sich ánsammeln, sich ánhäufen;

3. (падрыхтавацца) sich fértig máchen, sich beréit máchen; fértig sein (быць гатовым);

4. (мець намер) beábsichtigen vt, vórhaben* vt, die Ábsicht háben, sich (D) etw. vórnehmen*, sich ánschicken; im Begríff sein [stehen*];

яна́ сабра́лася пае́хаць на ме́сяц sie beábsichtigte für éinen Mónat fórtzufahren;

сабра́цца з ду́мкамі séine Gedánken sámmeln;

сабра́цца з сі́лай séine Kräfte sámmeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вало́даць

1. (мець ва ўладзе) besítzen* vt;

2. (умець карыстацца) behérrschen vt, in der Gewált [Hand] háben;

вало́даць інструме́нтам ein Instrumént hándhaben;

вало́даць збро́яй die Wáffen zu führen wíssen*;

не вало́даць руко́й séiner Hand nicht mächtig sein;

вало́даць аўдыто́рыяй die Zúhörer im Bann hálten*;

вало́даць матэрыя́лам den Stoff behérrschen;

вало́даць сабо́й sich behérrschen;

не вало́даць сабо́й sich nicht behérrschen können*, séiner selbst nicht mächtig sein, die Fássung verlíeren*;

вало́даць пяро́м éine gewándte Féder führen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

любі́ць

1. líeben vt, líeb háben;

◊

хто каго́ лю́біць, той таго́ чу́біць ́≅ die sich bei Táge zánken, lécken sich bei Nacht;

2. (мець схільнасць да каго-н., чаго-н.) gern háben, mögen* vt;

я не люблю́ яго́ ich mag ihn nicht;

я не люблю́ гэ́тай стра́вы ich mag díeses Éssen [Gerícht] nicht;

я люблю́ чыта́ць ich lése gern;

я люблю́ я́блыкі ich mag gern Äpfel;

я люблю́, калі … ich hábe es gern [ich mag es, es gefällt mir], wenn…

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мэ́та ж. Ziel n -(e)s, -e; Zweck m -s, -e; Éndziel n (канчатковая);

мэ́та пае́здкі Réiseziel n;

з яко́й мэ́тай? zu wélchem Zweck?, wozú?;

з мэ́тай mit dem Zweck, zwecks (G), um … (+inf з zu);

у мі́рных мэ́тах für fríedliche Zwécke;

мець за мэ́ту zum Ziel háben; hínzielen vi;

імкну́цца да мэ́ты zum Ziel strében; auf ein Zíel zústeuern;

ста́віць сабе́ за мэ́ту sich (D) das [zum] Ziel stécken [sétzen], sich (D) zur Áufgabe máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

béißen*

1. vt

1) куса́ць, джа́ліць;

auf die Zúnge ~ прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);

um sich (A) ~ агрыза́цца;

nichts zu ~ háben не мець ні кава́лка хле́ба

2) то́ркаць (пра рыбу)

2. vi пячы́, шчыпа́ць;

der Rauch beißt in die Áugen дым есць во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verdíenst II n -(e)s, -e заслу́га;

je nach ~ belóhnen [behándeln] узнагаро́дзіць каго́-н. [абыхо́дзіцца з кім-н.] па заслу́гах;

sich (D) ~e um j-n, um etw. (D) erwérben* мець заслу́гі пе́рад кім-н., пе́рад чым-н.;

als [zum] ~ geréichen з’яўля́цца (чыёй-н.) заслу́гай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wut f - лю́тасць, раз’ю́шанасць;

mich páckte die ~ мяне́ ўзяла́ злосць;

in ~ geráten* раз’ю́шыцца;

~ auf j-n háben мець зло́бу на каго́-н.;

séine ~ an j-m áuslassen* спагна́ць сваю́ злосць на кім-н.;

sich in ~ réden разгарачы́цца, раз’ю́шыцца, раз’яры́цца (у час палемікі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

share

I [ʃer]

1.

n.

1) до́ля, ча́стка f., удзе́л -у m.

Do your share of the work — Зрабі́ нале́жную табе́ ча́стку рабо́ты

2) а́кцыя f.; пай -ю m., удзе́л -у m.

2.

v.i.

1) дзялі́ць; мець супо́льна

The sisters share the same room — Сёстры жыву́ць ра́зам у адны́м пако́і

2) дзялі́цца

3) браць удзе́л

•

- go shares

- share and share alike

II [ʃer]

n.

ляме́ш лемяша́, наро́г -а m. (плу́га)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)