vergrifen*

1. vt браць [купля́ць] нарасхва́т;

das Buch ist vergrffen кні́га распрада́дзена

2. ~, sich

1) (in, bei D) памыля́цца (пры выбары чаго-н.)

2) (an D) падня́ць руку́ (на каго-н.); біць, сту́кнуць (каго-н.)

3) (an D) рабі́ць зама́х, зама́хвацца, ква́піцца (на чужую ўласнасць і г.д.); згва́лціць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bliben* vi (s)

1) застава́цца; знахо́дзіцца;

am Lben ~ застава́цца жывы́м

2) застава́цца (кім-н.);

er bleibt mein Freund ён застае́цца маі́м ся́брам;

er bleibt sich mmer gleich ён заўсёды ве́рны сабе́

3) (bei D) застава́цца (пры чым-н.);

bei siner Minung ~ застава́цца пры сваёй ду́мцы;

bei der Sche ~ не адхіля́цца ад тэ́мы;

ich blibe dabi я насто́йваю на гэ́тым;

es bleibt dabi! так вы́рашана!, так таму́ і быць!;

wo bleibt er? дзе гэ́та ён (цяга́ецца)?;

blibe rhig! будзь спако́йны!;

in Kontkt ~ захо́ўваць канта́кт;

~ lssen* vt пакіда́ць, не чапа́ць;

er sllte das ~ lssen ён не паві́нен быў гэ́тага рабі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

трашча́ць

1. krchen vi (лопацца, грукатаць); kncken vi (хрусцець); knstern vi, prsseln vi (пры гарэнні);

2. разм. (гаварыць без патрэбы) schwtzen vi, plppern vi;

3. (быць перапоўненым) überfǘllt wrden, voll gestpft sein, zum Brsten voll sein;

у мяне́ галава́ трашчы́ць ад бо́лю mir platzt [brummt] der Kopf;

у мяне́ трашчы́ць галава́ ад спраў ich weiß nicht, wo mir der Kopf steht;

трашча́ць па ўсіх швах in llen Fgen krchen, aus llen Nähten pltzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гнаць

1. triben* vt; jgen vt;

гнаць ста́так die Hrde triben*;

гнаць лес Holz flößen;

ве́цер го́ніць хма́ры der Wind jagt die Wlken:

2. (праганяць) frtjagen vt, vertriben* vt;

гнаць з ха́ты aus dem Haus jgen;

3. разм. (паганяць) htzen vt, ntreiben* vt;

гнаць ко́ней Pfrde ntreiben*;

гнаць машы́ну mit dem uto rsen;

4. (пераследаваць):

гнаць зве́ра ein Tier htzen;

5. (здабываць пры дапамозе перагонкі) brnnen* vt (гарэлку і г. д.); schwllen vt (смалу)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прадме́т м.

1. Gegnstand m -(e)s, -stände, Sche f -, -n, Ding n -(e)s, -e;

прадме́ты пе́ршай неабхо́днасці Gebruchsgegenstände pl;

прадме́ты шыро́кага ўжытку Mssenbedarfsartikel pl, Mssenbedarfsgüter pl;

2. (тэма) Thma n -s, -men і -ta; Sujet [sy´ʒe:] n -s, -s;

прадме́т размо́вы Gesprächsthema n, Gesprächs gegenstand m, Gesprächsstoff m -(e)s, -e;

3. (пры навучанні) Fach n -(e)s, Fächer, Lhrfach n, nterrichtsfach n, Stdi¦enfach n;

па ўсіх прадме́тах in llen Fächern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beisite adv убо́к; убаку́;

~ lgen [tun*] адкла́дваць (убо́к);

~ stllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];

etw. ~ lssen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;

etw. ~ lgen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);

j-n ~ schffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verinigen vt

1. аб’ядно́ўваць, гуртава́ць, злуча́ць, сканцэнтро́ўваць;

die Macht in iner Hand ~ аб’ядна́ць ула́ду ў адны́х рука́х;

die misten Stmmen auf sich ~ сабра́ць бо́льшасць галасо́ў (пры галасаванні)

2. ~, sich

1) гуртава́цца, ядна́цца

2) спалуча́цца, сумяшча́цца;

slche Tten ~ sich nicht mit sinen Wrten такі́я ўчы́нкі не сумяшча́юцца з яго́ сло́вамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heave

[hi:v]

1.

v.t. heaved or hove, heaving

1) падыма́ць (цяжа́р); уздыма́ць

2) кіда́ць, шпурля́ць а́мень), кіда́ць (я́кар)

3) Naut. падыма́ць (я́кар), цягну́ць (кана́т)

to heave a sigh — ця́жка ўздыха́ць

2.

v.i.

1) уздыма́цца й апада́ць (пра хва́лі, гру́дзі)

2) ця́жка ды́хаць, лаві́ць дух, задыха́цца

3) напіна́цца; напру́жвацца, ту́жыцца (як пры ванітава́ньні)

4) выпу́чвацца

to heave in sight — паказа́цца на далягля́дзе

3.

n.

пад’ём -у m.; кіда́ньне n., кідо́к -ка́ m.

4.

interj. heave ho!

ра́зам, узялі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

public

[ˈpʌblɪk]

1.

adj.

1) грама́дзкі

public affairs — грама́дзкія спра́вы

2) камуна́льны (які́ адно́сіцца да гарадзко́е гаспада́ркі)

public service — камуна́льныя паслу́гі

3) публі́чны

public library — публі́чная бібліятэ́ка

public lecture — публі́чная ле́кцыя

4) агу́льнаве́дамы; адкры́ты

The fact became public — Факт ста́ўся агу́льнаве́дамым

public protest — адкры́ты пратэ́ст

5) наро́дны, агульнанаро́дны

public ownership — агульнанаро́днае дабро́

2.

n.

лю́дзі pl. (наагу́л), наро́д -у m.; грама́дзкасьць f.; пу́бліка f.

а) to appeal to the public — апэлява́ць да грама́дзкасьці

б) in public — публі́чна, адкры́та; пры людзя́х

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

erhben* I

1. vt

1) падыма́ць;

die Hand ~ падня́ць руку́ (пры галасаванні); узвыша́ць;

j-n in den Hmmel ~ узне́сці каго́-н. да нябёс

2) браць (падаткі)

3) заяўля́ць (пратэст)

2.~, sich

1) падыма́цца, устава́ць;

sich über ndere ~ ста́віць сябе́ вышэ́й за другі́х; фанабэ́рыцца; задава́цца

2) паўстава́ць

3) усхадзі́цца (пра вецер, навальніцу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)