Verbum

гукавы́ Schall-, Ton-, Áudio-; láutlich;

гукавы сігна́л Áudiosignal n -(e)s, -e, akústisches Signál;

гукава́я хва́ля фіз. Schállwelle f -, -n;

гукавы́ бар’е́р Schállmauer f -, -n;

гукавы́ фільм Tónfílm m -(e)s, -e;

гукава́я разве́дка вайск. Scháll(mess)verfahren n -s, -

адпра́віць

1. (накіраваць, адаслаць) schícken vt; (ver)sénden* vt, ábsenden* vt; (каму-н. an A);

2. (даць сігнал на адпраўку) das Ábfahrt(s)signal [Stártsignal] geben* (што-н. D);

адпра́віць цягні́к den Zug ábfertigen;

◊

адпра́віць на той свет ins Jénseits befördern

звано́к м.

1. Klíngel f -, -n; Glócke f -, -n;

2. (сігнал) Klíngelton m -(e)s, -töne, Glóckenton m; Páusenzeichen n -s, - (на перапынак);

3. разм. (тэлефонная размова) Ánruf m -(e)s -e; Telefonát [Telephonát] n -(e)s, -e; Telefóngespräch [Telephóngespräch] n -(e)s, -e

трыво́га ж.

1. (неспакой) Únruhe f -, Áufregung f -; Besórgnis f -;

2. (сігнал небяспекі) Alárm m -(e)s, -e; Alármsignal n -s, -e (асцярога, боязь, заклапочанасць);

падня́ць трыво́гу alarmíeren vt;

біць трыво́гу Alárm schlágen*;

баява́я трыво́га Geféchtsalarm m;

фальшы́вая трыво́га blínder Alárm;

паве́траная трыво́га Lúftalarm m, Flíegeralarm m

біць

1. (наносіць пабоі) schlágen* vt, háuen* vt, prügeln vt, verprügeln vt;

2. (разбіваць) zerschlágen* vt, zertrümmern vt;

3. (пра ваду, нафту і г. д.) quéllen* vi (s), sprúdeln vi (s, h);

4. (даваць сігнал) schlágen* vt, läuten vt;

біць у звон die Glócke läuten;

біць у наба́т Sturm läuten;

біць адбо́й вайск. zum Rückzug blásen*; перан. ábblasen* vi; sich zurückziehen*;

біць трыво́гу Аlárm schlágen*;

біць у бу́бен die Trómmel rühren [schlágen*];

біць у цэль aufs Ziel schíeßen*, ins Schwárze zíelen [tréffen*];

біць у во́чы in die Áugen spríngen* [stéchen*, fállen*]; áuffallen* vi (s);

біць ка́рту éine Kárte stéchen*;

біць ма́сла Bútter schlágen*, búttern vi;

мяне́ б’е ліхама́нка ich habe Schüttelfrost;

◊

біць бі́бікі fáulenzen vi; die Zeit tótschlagen* аддз.

кама́нда ж.

1. вайск. (загад) Kommándo n -s, -s; Beféhl m -(e)s, -e;

па кама́ндзе auf Beféhl;

пад кама́ндай únter dem Kommándo (каго-н. von D);

пада́ць кама́нду ein Kommándo gében*;

2. камп. Beféhl m -(e)s, -e (аператар, машынная каманда, сігнал кіравання); Kommando n (з тэрміналу дыялогавага манітора);

3. вайск. (падраздзяленне) Trupp m -s, -s;

4. марск. (экіпаж) Crew [kru:] f -, -s, Besátzung f -, -en, Mánnschaft f -, -en;

5. спарт. Mánnschaft f -, -en; Team [ti:m] n -s, -s; Partéi f -, -en;

атаку́ючая кама́нда ángreifende Mánnschaft;

збо́рная кама́нда Áuswahlmannschaft f; Áuswahl f -, -en;

кама́нда гімна́стаў Ríege f -, -n;

юна́цкая кама́нда Náchwuchsmannschaft f;

футбо́льная кама́нда Fúßballmannschaft f -; Fúßballelf f -, -en;

алімпі́йская кама́нда Olýmpiamannschaft f, olýmpisches Team [ti:m];

кама́нда перамо́жца Síegermannschaft f -, síegreiche Mánnschaft (група людзей);

пажа́рная кама́нда Féuerwehr -; Löschtrupp m -s, -s;

выратава́льная кама́нда Réttungsmannschaft f -;

кама́нда вадала́заў Táuchergruppe f -, -en