Verbum

fire

[ˈfaɪr]

1.

n.

1) аго́нь -ню́ m., по́лымя n.

to light the fire — запалі́ць у пе́чы

2) пажа́р -у m.

3) запа́л, узды́м -у m.; натхне́ньне n.; па́лкасьць, палымя́насьць, жва́васьць f.

full of patriotic fire — по́ўны патрыяты́чнага запа́лу

4) пяку́чы боль, ліхама́нка f.; запале́ньне n.

5) Milit. аго́нь -ню́ m., стральба́ f.; абстрэ́л -у m.

6) закі́дваньне (пыта́ньнямі, кры́тыкай)

2.

v.t.

1) запа́льваць (дро́вы), падпа́льваць (дом)

2) палі́ць у пе́чы

3) абпа́льваць (керамічныя вы́рабы, цэ́глу)

4) сушы́ць (гарба́ту, тыту́нь)

5) узбуджа́ць, распа́льваць (фанта́зію)

6) страля́ць, палі́ць (за́лпам)

7) informal кіда́ць (ка́менем)

8) informal звальня́ць (з пра́цы)

3.

v.i.

1) загара́цца (агнём, зло́сьцю, энтузія́змам)

2) страля́ць (са стрэ́льбы, гарма́ты)

3) абпа́львацца (як цэ́гла)

•

- be under fire

- fire off

- fire up

- on fire

pop

I [pɑ:p]

1.

v., -pp -

1) бу́хаць, ба́хаць, выстрэ́льваць (пра ко́рак)

2) трэ́скацца (пра падагрэ́тую кукуру́зу)

3) (in, out) прыйсьці́, заско́чыць нечака́на або́ вы́скачыць

4) informal страля́ць

5) вылупля́ць

to pop eyes — вы́лупіць во́чы

2.

n.

1) каро́ткі гук вы́буху, стрэл -у m.

2) неалькаго́льны газава́ны напо́й

3.

adv.

з вы́бухам; нечака́на

II [pɑ:p]

Sl.

1.

adj.

папуля́рны

2.

n.

папуля́рная му́зыка, папса́ f.

discharge

1. [dɪsˈtʃɑ:rdʒ]

v.

1) разладо́ўваць

2) страля́ць, вы́страліць

3) выпі́сваць (са шпіталя́); выпуска́ць (з астро́гу); дэмабілізо́ўваць; звальня́ць

4) выдзяля́ць (гной — пра ра́ну)

5) Electr. разраджа́ць (-ца)

6) выко́нваць абавя́зкі, фу́нкцыі

2. [ˈdɪstʃɑ:rdʒ]

n.

1) разладава́ньне n.

2) вы́бух -у m.

3) звальне́ньне n., вы́піска f. (са шпіталя́)

4) выдзяле́ньне n. (гно́ю, ва́дкасьці)

5) разра́д -у m. (электры́чны)

6) выкана́ньне n. (абавя́зкаў)

7) Law апраўда́ньне n.

sling

[slɪŋ]

1.

n.

1) пра́шча, рага́тка f.

2)

а) пе́равязь f.

a man with an arm in a sling — чалаве́к з руко́ю на пе́равязі

б) рэ́мень (пры стрэ́льбе)

3)

а) ля́мка f.

б) пятля́ з кана́та (для падыма́ньня гру́зу)

4) кідо́к -ка́ m.

2.

v., slung, slinging

1)

а) трыма́ць на пе́равязі

б) браць стрэ́льбу на рэ́мень

2) падыма́ць кана́там

3) кі́даць, шпурля́ць

4) страля́ць з рага́ткі

bird

[bɜ:rd]

1.

n.

1) пту́шка f., птах -а m.

game birds — дзі́кія пту́шкі (на палява́ньне)

2) Sl. чалаве́к -а m.

He’s an odd bird — Ён — дзіўны́ чалаве́к

old bird — стары́ прайдзісьве́т, страля́ная пту́шка

2.

v.i.

1) лаві́ць або́ страля́ць пту́шак

2) назіра́ць пту́шак

•

- A little bird told me

- bird in the hand

- eat like a bird

- for the birds

- get the bird

- give the bird to someone

- kill two birds with one stone