hándfest a ду́жы, ма́жны, мо́цны;

éine ~e Ábfuhr рашу́чы адпо́р;

~er Bewéis ва́жкі до́каз;

~е Kritík дзелава́я кры́тыка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entschíeden

1. a

1) рашу́чы, пэўны

2) выраша́льны

2. adv

1) рашу́ча

2) безумо́ўна;

aufs Entschíedenste [aufs entschíedenste] рашу́чым чы́нам; безумо́ўна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kúrzgefasst

1. a

1) сці́слы, каро́ткі, ко́ратка вы́кладзены (напр., курс)

2) рашу́чы, спра́ўны, бы́стры

2. adv

1) ко́ратка

2) ху́тка, рашу́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

óbsiegen vi (D, über, gegen A) браць верх (над кім-н., чым-н.); перамагчы́ (каго-н., што-н.);

ein obsiegendes Úrteil рашу́чы [аднаду́шны] прыгаво́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kúgel f -, -n

1) шар

2) ку́ля; ядро́;

die ~ stóßen спарт. штурха́ць ядро́;

◊

éine gróße ~ schíeben* разм. правярну́ць вялі́кую спра́ву;

die ~ kommt ins Róllen рашу́чы мо́мант блі́зка; ≅ лёд крану́ўся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

firm

I [fɜ:rm]

1.

adj.

1) тугі́, цьвёрды, цьвярды́; мо́цны

firm ground — цьвёрды грунт

firm land — су́ша f.; сухазе́м’е n.

firm muscle — тугі́ му́скул

2) мо́цны, непахі́сны (ве́ра, надзе́я)

firm decision — непахі́сная пастано́ва

a firm step — цьвёрды крок, цьвёрдая хада́

3) нава́жаны; рашу́чы (ме́ры); станаўкі́, стано́ўкі; насто́йлівы (хара́ктар)

4) ста́лы (пра цэ́ны)

2.

v.t.

1) умацо́ўваць, мо́цна трыма́ць

2) убіва́ць, уто́птваць; утрамбо́ўваць (ускапа́ную зямлю́)

3.

v.i.

умацо́ўвацца

II [fɜ:rm]

n.

фі́рма f. (прамысло́вае або́ гандлёвае прадпрыёмства)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Wurst f -, Würste каўбаса́, кілбаса́; pl каўба́сы, кілба́сы;

mit ~ belégtes Brot бутэрбро́д з каўбасо́й;

◊

~ wíder ~ як ты мне, так я табе́; ≅ што ві́нен, адда́ць паві́нен;

mir ist álles ~! разм. мне ўсё адно́;

es geht um die ~! разм. наступі́ў рашу́чы мо́мант, ≅ або́ пан, або́ прапа́ў!;

den Schínken nach der ~ wérfen* разм. ≅ рызыкава́ць мно́гім дзе́ля мало́га;

er will ímmer éine besóndere ~ gebráten háben ён прэтэнду́е на асаблі́вую ўва́гу да сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bound

I [baʊnd]

1.

v., p.t. and p.p. of bind

2.

adj.

1) перапле́цены, сшы́ты

a bound book — перапле́ценая кні́га

2) зьвя́заны, абавя́заны; зму́шаны

to be bound by one’s promise — быць зьвя́заным абяца́ньнем

3) informal рашу́чы, станаўкі́

to be bound to go — нава́жыцца ісьці́

•

- bound up in

- bound up with

II [baʊnd]

1.

v.i.

1) падско́кваць; скака́ць, бе́гчы по́дскакам

2) адбіва́цца, адско́кваць

2.

v.t.

падбіва́ць (напр. мя́чык)

3.

n.

адско́к -у m., скачо́к упе́рад; падско́к -у m.

With one bound the deer went into the woods — Адны́м скачко́м казу́ля шмы́гнула ў лес

III [baʊnd]

1.

n.

мяжа́ f., ме́жы pl.

bounds —

а) ме́жы

б) абша́р, абня́ты ме́жамі

out of bounds — за мяжо́ю або́ за лі́ніяй спарто́вай пляцо́ўкі

2.

v.t.

1) право́дзіць мяжу́, абмяжо́ўваць

2) Obsol. абыйма́ць, улуча́ць

3.

v.i.

межава́цца

•

- hold within bounds

- within the bounds of possibility

IV [baʊnd]

adj.

у даро́зе; у кіру́нку

I am bound for home — Я е́ду дамо́ў

a train bound for Miensk — цягні́к на Менск

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)