Offizíer m -s, -e афіцэ́р;
aktíver ~ ка́дравы афіцэ́р;
~ áußer Díenst афіцэ́р у адста́ўцы;
~ vom Trúppendienst дзяжу́рны афіцэ́р па ча́сці;
~ des Beúrlaubtenstandes афіцэ́р запа́су;
wáchhabender ~ нача́льнік караву́ла
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
marshal
[ˈmɑ:rʃəl]
1.
n.
1)
а) нача́льнік палі́цыі або́ пажа́рнае кама́нды
б) судо́вы экзэку́тар (напр. шэ́рыф)
2) ма́ршал -а m. (у во́йску)
3) вяду́чы прагра́мы (на банке́це, урачы́стасьці), кама́ндуючы пара́дам
2.
v.t.
1) выстро́йваць
2) урачы́ста ве́сьці, уво́дзіць; разьмяшча́ць гасьце́й (на банке́це і пад.)
3.
v.i.
выстро́йвацца (у баявы́м пара́дку)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
boss
I [bɔs]
1.
n.
1) гаспада́р -а́, нагля́дчык -а m., старэ́йшы працаўні́к; ма́йстра -ы m.
2) нача́льнік, бос -а m.
2.
v.t.
быць гаспадаро́м; кірава́ць, зага́дваць
3.
adj.
гало́ўны; вяду́чы; кіру́ючы
II [bɔs]
1.
n.
1) рэлье́фны арна́мэнт са срэ́бра, слано́вае ко́сьці
2) гуз -а m.; вы́пукласьць f.
3) Geol. ку́пальная структу́ра
2.
v.t.
упрыго́жваць рэлье́фным арнамэ́нтам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
superior
[su:ˈpɪriər]
1.
adj.
1) вышэ́йшы, выда́тны
2) ле́пшага гату́нку, першара́дны
a superior blend of coffee — першара́дны гату́нак ка́вы
3) вышэ́йшы стано́вішчам, ра́нгам, ва́жнасьцю
a superior officer — ста́ршы афіцэ́р
4) ганары́сты, пага́рдлівы
superior manners — ганары́стыя паво́дзіны
2.
n.
1) ста́ршы -ага m., нача́льнік -а m.
2) настая́цель -я m., настая́цельніца f.
Father Superior — ігу́мен -а m.
Mother Superior — ігу́меньня f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
drive
[draɪv]
drove, driven
1.
v.t.
1) кірава́ць, ве́сьці (а́ўта), пуска́ць у рух
I was driven home — Мяне́ заве́зьлі даха́ты
2) біць, забіва́ць, убіва́ць
to drive the nail into the wall — забіва́ць цьвік у сьце́нку
3) змуша́ць; ганя́ць; даво́дзіць да кра́йнасьці
The boss drives workers too hard — Нача́льнік ганя́е працаўніко́ў
He was driven mad — Яго́ давялі́ да ша́лу
Hunger drove him to theft — Го́лад зму́сіў яго́ кра́сьці
2.
v.i.
1) е́хаць
The car drives well — А́ўта до́бра е́дзе
2) ху́тка ру́хацца, імча́цца
3.
n.
1) пае́здка f. (а́ўтам)
to go for a drive — прае́хацца
2) пад’е́зд -у m.
3) энэ́ргія, ініцыяты́ва f., на́ступ -у m.
4) падахво́чваньне n., сты́мул -у m.; кампа́нія f.
The club held a drive for new members — Клюб правёў кампа́нію вэрбо́ўкі но́вых сябро́ў
5) Milit. ата́ка f.; на́ступ -у m.
•
- drive apart
- drive away
- drive into
- drive up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)