Verbum

Áufheben n -s падня́цце; падыма́нне;

◊

viel ~s máchen (von D, um A) нарабі́ць мно́га шу́му (з прычыны чаго-н.); раструбі́ць, раззвані́ць (што-н.)

schlúcken vt глыта́ць, праглыну́ць; каўтну́ць;

er hat viel ~ müssen яму́ прыйшло́ся мно́га праглыну́ць (выслухаць);

er schlúckte an séinem Schmerz ён намага́ўся перамагчы́ боль

verschlíngen* I vt праглына́ць, паглына́ць, глыта́ць (тс. кнігі);

j-n mit den Áugen ~ е́сці каго́-н. вача́мі

2) разм. паглына́ць (многа грошай і г.д.)

wíchtig a ва́жны, істо́тны, ва́жкі;

~ tun*, sich ~ máchen ва́жнічаць, задзіра́ць нос;

er kommt fúrchtbar ~ vor, er nimmt sich fúrchtbar ~ ён на́дта мно́га ўяўля́е аб сабе́

áufhaben* vt

1) мець на сабе́;

den Hut ~ быць у капелюшы́

2) мець (што-н.) адчы́неным [расшпі́леным]

3) мець зада́нне;

er hat viel auf яму́ мно́га зада́дзена

begréifen* vt

1) разуме́ць, зразуме́ць, спасціга́ць, ця́міць

2) (in sich D) уключа́ць, утры́мліваць у сабе́;

das Buch begréift víele Probléme in sich кні́га змяшча́е мно́га прабле́м

Vórzug m -(e)s, -züge

1) перава́га;

j-m den ~ gében* аддава́ць перава́гу каму́-н.

2) перава́га, ва́ртасць;

sie hat víele Vórzüge у яе́ мно́га до́брых я́касцей

Lied n -(e)s, -er пе́сня, спеў;

◊

es ist ímmer dassélbe [das álte] ~ ! гэ́та ўсё та́я ж пе́сня!;

davón kann ich ein ~ síngen* я магу́ мно́га расказа́ць пра гэ́та

mächtig

1. a

1) магу́тны, мо́цны

2) велічэ́зны

3) які́ вало́дае (чым-н.);

séiner Gefühle nicht ~ sein не вало́даць сваі́мі пачу́ццямі

2. adv ве́льмі, надзвы́чай;

~ víel ве́льмі мно́га

schéußlich

1. a агі́дны, бры́дкі, жахлі́вы;

éine ~e Kälte жахлі́вы [жу́дасны] хо́лад

2. adv га́дка, бры́дка, агі́дна;

ich hábe héute ~ viel zu tun у мяне́ сёння на́дта [ве́льмі] мно́га рабо́ты