begréifen* vt

1) разуме́ць, зразуме́ць, спасціга́ць, ця́міць

2) (in sich D) уключа́ць, утры́мліваць у сабе́;

das Buch begréift víele Probléme in sich кні́га змяшча́е мно́га прабле́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)