schlúcken vt глыта́ць, праглыну́ць; каўтну́ць;

er hat viel ~ müssen яму́ прыйшло́ся мно́га праглыну́ць (выслухаць);

er schlúckte an séinem Schmerz ён намага́ўся перамагчы́ боль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)