Verbum

grant

[grænt]

1.

v.t.

1) дава́ць (то́е, пра што про́сяць); дазваля́ць

to grant scholarship (permission) — даць стыпэ́ндыю (дазво́л).

2) прызнава́ць праўдзі́вым; згаджа́цца, прызнава́ць слу́шнасьць

3) узнагаро́джваць, надава́ць (правы́, прывіле́і); афіцы́йна перада́ць каму́ маёмасьць

2.

v.i.

згаджа́цца на што

3.

n.

1) атрыма́нае пра́ва (прывіле́й, зямля́), грашо́вая дапамо́га; стыпэ́ндыя, дата́цыя, субсы́дыя f.

2) прызна́ньне, нада́ньне (пра́ва); перада́ча f. (маёмасьці)

•

- take for granted

exception

[ɪkˈsepʃən]

n.

1) вы́нятак -ку m.

with the exception of… — за вы́няткам каго́-чаго́

2) пярэ́чаньне, запярэ́чаньне n.

to take exception —

а) не згаджа́цца з чым, пярэ́чыць

б) чу́цца абра́жаным

acquiesce

[,ækwiˈes]

v.i.

пагаджа́цца; згаджа́цца (моўчкі або неахвотна)

We acquiesced in their plan because we could not suggest a better one — Мы пагадзі́ліся зь і́хным пля́нам, бо не маглі́ запрапанава́ць ле́пшага

consist

[kənˈsɪst]

v.i.

1) склада́цца, заключа́цца, зьмяшча́цца

A week consists of seven days — Ты́дзень склада́ецца зь сямі́ дзён

2) згаджа́цца, супада́ць

it consists with my thoughts — Гэ́та супада́е з маі́мі ду́мкамі

3) Archaic суіснава́ць, сумяшча́ць

•

- consist in

chime

[tʃaɪm]

1.

n.

1) звон, перазво́н -у m.

2) звон гадзі́ньніка

3) сугу́чнасьць; сула́днасьць f.; гармо́нія f.

2.

v.i., v.t.

1) звані́ць, вызво́ньваць

2) быць сугу́чным, быць сула́дным

3) выбіва́ць гадзі́ны

4) згаджа́цца, гарманізава́ць

•

- chime in

subscribe

[səbˈskraɪb]

v.t.

1) падпі́свацца (на газэ́ту)

to subscribe to a magazine — падпіса́цца на ча́сапіс

2) падпі́свацца пад чым, падпі́сваць што

to subscribe the petition — падпіса́ць пэты́цыю

3) Figur. падтры́мваць, згаджа́цца

to subscribe to an idea — падтрыма́ць ду́мку

protest

1. [ˈproʊtest]

n.

1) пратэ́ст -у m.

2) апратэстава́ньне n. (вэ́ксаля)

2. [prəˈtest]

v.i.

1) пратэстава́ць

2) пярэ́чыць, не згаджа́цца з пастано́вай

3) апратэсто́ўваць, афіцы́йна заяўля́ць

to protest one’s innocence — урачы́ста заяві́ць аб сваёй няві́ннасьці (у су́дзе)

4) апратэсто́ўваць (вэ́ксаль)

agree

[əˈgri:]

1.

v.i.

1) згаджа́цца

I agree with you — Я згаджа́юся з ва́мі (табо́ю).

2) супада́ць, быць адно́лькавым

Your story agrees with mine — Твой ро́спавед супада́е з маі́м

3) жыць у зго́дзе, ла́дзіць

They agree well — Яны́ до́бра ла́дзяць

4) дамаўля́цца

at the agreed time — у дамо́ўленым ча́се

5) згаджацца

to agree on the terms — згадзі́цца на ўмо́вы

6) дапасо́ўвацца

Verbs agree with nouns — Дзеясло́вы дапасо́ўваюцца да назо́ўнікаў

2.

v.t.

прызнава́ць, дапушча́ць

John agreed that he had been wrong — Я́нка прызна́ў, што ён памыля́ўся

•

- agree with

accept

[əkˈsept]

1.

v.t.

1) прыма́ць

I accept your gift gratefully — Прыма́ю ваш падару́нак з удзя́чнасьцяй

2) згаджа́цца, пагаджа́цца

to accept a proposal — згадзі́цца на прапано́ву

to accept the fact — пагадзі́цца з фа́ктам

3) прызнава́ць праўдзі́вым, ве́рыць

The teacher won’t accept your excuse — Наста́ўнік не паве́рыць тваёй адгаво́рцы

to accept a doctrine — прызна́ць дактры́ну праўдзі́вай

4) заліча́ць

The teacher has accepted my paper — Наста́ўнік залічы́ў маю́ пра́цу

5) акцэптава́ць (падпіса́ць і згадзі́цца заплаці́ць) вэ́ксаль

2.

v.i.

згаджа́цца на што

I was invited and I accepted — Мяне́ запрасі́лі, і я згадзі́ўся