Licht n
1) -(e)s святло́, асвятле́нне;
~ máchen разм. запалі́ць святло́;
◊
das ~ der Welt erblícken уба́чыць свет, нарадзі́цца
2) -(e)s перан. святло́, асвятле́нне;
~ auf etw. (A) wérfen* уне́сці я́снасць у што-н.;
ans ~ bríngen* выкрыва́ць, выяўля́ць;
ans ~ kómmen* выяўля́цца;
j-n hínters ~ führen ашука́ць каго́-н.;
mir geht ein ~ auf да мяне́ дайшло́, тут я разуме́ю;
etw. ins réchte ~ stéllen [sétzen] пра́вільна асвятлі́ць што-н.
3) pl -er агні́, аге́ньчыкі;
die ~er der Gróßstadt агні́ вялі́кага го́рада
4) -(e)s, -er і -e све́чка
5) -(e)s, -er свяці́ла, све́тач, ро́зум;
sein ~ léuchten lássen* блі́снуць [вы́значыцца] сваі́м ро́зумам
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ohr n -(e)s, -en
1) ву́ха;
die ~en bráusen mir у мяне́ шумі́ць у вуша́х;
die ~en klíngen [géllen] ihm у яго́ ў вуша́х звіні́ць;
er hat ábstehende ~en ён аблаву́хі [лапаву́хі]
2) ву́ха, слых;
auf éinem ~ taub sein быць глухі́м на адно́ ву́ха;
die ~en spítzen навастры́ць [натапы́рыць] ву́шы, насцяро́жвацца;
ein féines ~ háben мець то́нкі слых;
mit hálbem ~ hören слу́хаць кра́ем ву́ха;
das geht zu dem éinen ~ hinéin, zu dem ánderen (wíeder) hináus гэ́та ў адно́ ву́ха ўвахо́дзіць, а з друго́га вылята́е;
er ist ganz ~ ён пі́льна слу́хае; ён ніво́днага сло́ва не прапуска́е мі́ма вушэ́й;
◊
er ist noch feucht hínter den ~en ≅ у яго́ яшчэ́ малако́ на губа́х не абсо́хла;
sich etw. hínter die ~en schréiben* ≅ намата́ць сабе́ на вус;
j-n übers ~ háuen* ашука́ць, абдуры́ць каго́-н.;
j-m das Fell über die ~en zíehen* спусці́ць шку́ру з каго́-н.;
bis über die ~en verlíebt sein закаха́цца па са́мыя ву́шы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)