verfáhren* I

1. vi (h, s)

1) паво́дзіць сябе́, дзе́йнічаць

2) (mit D) абыхо́дзіцца (з кім-н.)

2. vt прае́здзіць (грошы, час);

die Sáche ~ сапсава́ць [заблы́таць] спра́ву

3. ~, sich збі́цца з даро́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хава́ць​I

1. verstécken vt, verbérgen* vt;

2. (захоўваць дзе-н.) (ver)wáhren vt;

3. (таіць думкі, пачуцці і г. д.) wáhren vt;

хава́ць таямні́цу ein Gehéimnis wáhren;

хава́ць во́чы die Áugen verstécken;

я не хава́ю гэ́та ад сябе́ ich bin mir darüber im Kláren;

хава́ць свой гнеў séinen Ärger verbérgen* [herúnterschlucken];

◊

хава́ць канцы́ (ў ваду) die Spúren verwíschen [tílgen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адарва́ць

1. ábreißen* vt; ábbrechen* vt (галінку, кавалак чаго-н.);

2. (разлучыць) trénnen vt, lóslösen vt, auseinánder réißen*;

3. (перашкодзіць займацца чым-н.) lósreißen* vt;

◊

адарва́ць з рука́мі што-н. gíerig nach etw. (D) gréifen*; sich um etw. (A) réißen*;

адарва́ць ад сябе́ што-н. etw. schwéren Hérzens wéggeben* [híngeben*, áufgeben*];

вачэ́й не адарва́ць die Áugen nicht ábwenden können*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nötigen vt (zu D)

1) прымуша́ць (каго-н. да чаго-н.), прымуша́ць (каго-н. рабіць што-н.)

2) насто́йліва запраша́ць [упро́шваць] (што-н. рабіць);

er lässt sich nicht ~ ён не прымуша́е сябе́ ўпро́шваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tau I m -(e)s раса́;

vor ~ und Tag чуць свет, до́світкам, на до́світку; яшчэ́ і на дзень не займа́лася;

gefrórener ~ шэ́рань;

◊

der hört den ~ fállen разм. ён выдае́ з сябе́ ўсёве́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schuld f -, -en

1) доўг;

éine ~ ábtragen* [tílgen, bezáhlen] пагаша́ць [плаці́ць] доўг; абавя́зак

2) віна́;

~ und Sühne злачы́нства і пакара́нне;

séine ~ éingestehen* [bekénnen*, ánerkennen*] прызна́ць сябе́ вінава́тым;

ich bin mir kéiner ~ bewússt я не лічу́ сябе́ вінава́тым;

óhne méine ~ не па маёй віне́;

~ an etw. (D) trágen* быць вінава́тым у чым-н.;

éine ~ auf sich láden* правіні́цца;

die ~ auf j-n ábwälzen звалі́ць віну́ на каго́-н.;

die ~ fällt auf ihn [liegt bei ihm] гэ́та яго́ віна́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórzeichnen vt

1) (j-m) пака́зваць, як малява́ць (каму-н. што-н.)

2) (j-m) ука́зваць (каму-н.), павуча́ць (каго-н.);

j-m sein Verhálten ~ інструктава́ць каго́-н., як сябе́ паво́дзіць

3) абазнача́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

трыма́ць

1. hálten* vt;

2. (утрымліваць) nicht fórtlassen*, bei sich behálten*;

◊

трыма́ць у рука́х in der Hand [Gewált] háben;

так трыма́ць! recht so!;

трыма́ць напра́ва [нале́ва] (sich) rechts [links] hálten;

трыма́ць сло́ва (sein) Wort hálten*;

◊

трыма́ць ву́ха во́стра auf der Hut sein;

ён уме́е сябе́ трыма́ць er verstéht sich gut zu benéhmen;

трыма́ць язы́к за зуба́мі den Mund [Schnábel] hálten*;

трыма́ць у абцуга́х streng [kurz] hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звалі́ць

1. úmwerfen* vt; úmrennen* vt (з ног); zu Bóden wérfen* (на зямлю); fällen vt (дрэва)

2. (у адно месца) zusámmenwerfen* vt, áufhäufen vt;

3. (скінуць) hinábwerfen* vt; ábladen* vt (згрузіць);

4. груб., разм. ábhauen vi (s);

◊

звалі́ць з сябе́ адка́знасць die Verántwortung von sich (D) ábwälzen [ábschieben*];

звалі́ць віну́ на каго-н. j-m die Schuld in die Schúhe schíeben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ма́ска ж.

1. Máske f -, -n; Lárve [-və] f -, -n (перан.);

ма́ска супраць га́за вайск. Gásmaske f;

касметы́чная ма́ска (для твару) Gesíchtsmaske f, Teintmaske [´tɛ̃:-] f;

2. (адліўка з гіпсу з твару памерлага) Tótenmaske f;

◊

зняць [скі́нуць] (з сябе́) ма́ску die Máske ábwerfen* [fállen lássen*], sein wáhres Gesícht zéigen;

сарва́ць ма́ску з каго-н. j-m die Máske [die Lárve] vom Gesícht réißen*; j-n entlárven [-vən]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)