Verbum

адка́знасць ж. Verántwortung f -, Verántwortlichkeit f; Háftung f -;

узя́ць на сябе́ адка́знасць за што-н. die Verántwortung für etw. (A) übernéhmen*;

зняць з сябе́ адка́знасць die Verántwortung áblehnen;

ускла́сці адка́знасць на каго-н. за што-н. j-n für etw. verántwortlich máchen;

падзяля́ць адка́знасць mítverantwortlich sein;

2. эк. Háftung f -;

неабмежава́ная адка́знасць únbegrenzte Háftung;

абмежава́ная адка́знасць begrénzte Háftung;

адка́знасць вытво́рцы Produzéntenhaftung f

прыпада́ць

1. (туліцца) sich drücken, sich schmíegen (да чаго-н. an A);

прыпада́ць да зямлі́ sich zu Bóden wérfen*;

2. (супадаць з чым-н.) fállen* vi (s), kómmen* vi (s) (auf A);

свабо́дны дзень прыпада́е на… der fréie Tag fällt [kommt] auf…;

3. (дастацца) zúfallen* vi (s), zutéil wérden (пра шчасце, гонар і г. д.);

прыпада́ць на до́лю каму-н. j-m zutéil wérden

рваць​^I

1. réißen* vt; ábreißen* vt (адрываць); áusreißen* vt (вырываць); (áb)pflücken vt (зрываць);

рваць кве́ткі Blúmen pflücken;

рваць на сабе́ во́пратку sich (D) die Kléider vom Léibe réißen*;

2. (на кавалкі) zerréißen* vt;

3. (стасункі і г. д.) ábbrechen* vt, bréchen* vi (з кім-н. mit D);

◊

рваць на сабе́ валасы sich (D) die Háare (áus)ráufen;

рваць зу́бы Zähne zíehen*

сарва́ць

1. ábreißen* vt; herúnterreißen* vt; pflücken vt (кветку);

2. (не даць ажыццявіцца) hintertréiben* vt, veréiteln vt; zum Schéitern bríngen*; sabotíeren vt;

сарва́ць выкана́нне прагра́мы die Áusführung des Prográmms verhíndern [sabotíeren];

сарва́ць рабо́ту die Árbeit sabotíeren [zuníchte máchen];

3.:

сарва́ць разьбу́ тэх. Gewínde überdréhen;

◊

сарва́ць ма́ску з каго-н. j-m die Máske herúnterreißen*, j-n entlárven;

сарва́ць галаву́ каму-н. j-m den Kopf ábdrehen

скарыста́ць, скарысто́ўваць (áus)nútzen vt, ausnützen vt, (be)nützen vt; Nútzen zíehen* (з чаго-н. aus D), sich (D) etw. zunútze [zu Nútze] máchen (атрымаць выгаду); áuswerten vt, verwérten vt (рэалізаваць);

до́бра скарыста́ць свой час séine Zeit gut (áus)nútzen;

скарыста́ць усе сро́дкі alle Míttel ánwenden* [éinsetzen];

скарыста́ць вы́падак éine Gelégenheit (áus)nútzen [ergréifen*, nützen, wáhrnehmen* аддз.];

скарыста́ць до́свед Érfahrungen áuswerten;

скарыста́ць абсталява́нне Áusrüstung auslasten

спаганя́ць, спагна́ць

1. (патрабаваць) verlángen vt, fórdern vt; eínziehen* vt, éintreiben* vt, erhében vt (утрымаць);

спаганя́ць пада́ткі з каго-н. von j-m Gebühren erhében* [éinziehen*];

спаганя́ць нядо́імку die Rückstände eintreiben*;

спаганя́ць пе́ню Verzúgszinsen pl [Géldstrafe] éinziehen*;

◊

спаганя́ць злосць на кім-н. séine Wut [séinen Zorn] an j-m (D) áuslassen*; sein Mütchen an j-m (D) kühlen (разм.);

2. юрыд. (пакараць) (be)stráfen vt

увагна́ць

1. (прымусіць увайсці, загнаць) hinéinjagen vt, hinéintreiben* vt;

2. (з сілай убіць) éinschlagen* vt, éinhämmern vt (цвік і г. д.):

◊

увагна́ць у магі́лу [труну́] каго-н. j-n ins Grab bríngen*;

увагна́ць у чы́рвань каго-н. j-m die Schámröte ins Gesícht tréiben*;

увагна́ць у пот каго-н. j-m den Schweiß auf die Stirn tréiben*, j-n schwítzen lássen*

увалі́цца

1. (упасці) heréinfallen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinfallen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (з грукатам увайсці) heréinplatzen vi (s), heréinstürzen vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinstürzen vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

увалі́цца ў ха́ту ins Haus stürzen;

3. (зрабіцца ўпалым) éinfallen* vi (s), éinsinken* vi (s)

узды́м м.

1. (энергічны рост) Áufstieg m -(e)s, -e, Áufschwung m -(e)s, -schwünge;

перажыва́ць узды́м éinen Áufschwung néhmen*;

вы́клікаць узды́м éinen Áufschwung [Áufstieg] áuslösen;

2. (натхненне) Schwung m -(e)s, Áufschwung m; Begéisterung f -; Elán m -s;

паліты́чны ўзды́м polítischer Áufschwung;

высо́кі патрыяты́чны ўзды́м gróße patriótische Begéisterung;

працо́ўны ўзды́м Árbeits¦enthusiasmus m -, Árbeitselan m;

з вялі́кім узды́мам mit gróßem Enthusiásmus