згаджа́цца, згадзі́цца

1. (даць згоду на што-н.) éinwilligen vi (in A); éingehen* vi (s) (на прапанову) (auf A); éinverstanden sein (mit D);

згаджа́цца на прапано́ву den Vórschlag ánnehmen* [akzeptíeren]; in den Vórschlag éinwilligen; auf den Vórschlag éingehen*;

2. (пагадзіцца з чым-н.) béistimmen vi (D), béipflichten vi (D), zústimmen vi (D); zúgeben* vt (прызнаць);

3. (быць прыгодным) táugen vi, bráuchbar sein; zustátten kómmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)