знаць​I разм.

1. (ведаць) wíssen* vt; kénnen* vt (каго-н., мець веды);

знаць на па́мяць áuswendig kénnen*;

яго́ ўсе зна́юць ihn kénnen álle;

знаць каго-н у твар wíssen* wie jémand áussieht, j-n vom Séhen kénnen*;

2. (умець) kénnen* vt, können* vt, verstéhen* vt;

ён зна́е сваю́ спра́ву er verstéht séine Sáche;

◊

даць аб сабе́ знаць von sich hören lássen*;

знаць не зна́ю разм. mein Náme ist Háse, ich weiß von nichts;

не знаць ме́ры kein Maß und Ziel [kéine Grénzen, kéine Schránken] kénnen*;

знаць ме́ру Maß hálten*;

зна́ем мы ва́шага бра́та! ich kénne méine Páppenheimer!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

vertréten* vt

1) замяня́ць, замяшча́ць;

j-n im Amt ~ замяня́ць каго́-н. па слу́жбе

2) прадстаўля́ць, рэпрэзентава́ць

3) абараня́ць (інтарэсы);

éinen Stándpunkt ~ займа́ць яку́ю-н. пазі́цыю

4) перагаро́джваць;

j-m den Weg ~ перагарадзі́ць каму́-н. шлях [даро́гу]

5):

sich (D) den Fuß ~ вы́віхнуць сабе́ нагу́;

sich (D) die Béine ~ разм. размя́ць но́гі, прайсці́ся;

◊

j-m die Brücke ~ садзе́йнічаць каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stirn f -, -en лоб, чало́;

éine flíehende ~ пака́ты лоб;

das steht ihm auf der ~ geschríeben гэ́та напі́сана ў яго́ на (і)лбе;

sich vor die ~ schlágen* сту́кнуць сабе́ па (і)лбе (пры раптоўнай думцы);

j-m etw. an der ~ ánsehen* ба́чыць што-н. па чыі́м-н. аблі́ччы;

die ~ rúnzeln хму́рыць лоб;

j-m die ~ bíeten* даць каму́-н. адпо́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gönnen vt

1) не зайздро́сціць (чаму-н.), (па)жада́ць

2) дазваля́ць, удасто́йваць; дава́ць магчы́масць;

~ Sie mir die Rúhe! да́йце мне спако́ю!;

j-m álles Gúte ~ жада́ць каму́-н. усяго́ до́брага;

j-m sein Glück ~ ра́давацца чыйму́-н. шча́сцю;

sich (D) etw. ~ дазво́ліць сабе́ што-н.;

~ Sie sich die Zeit! Не спяша́йцеся!;

j-m die Éhre ~ удасто́іць каго́-н. го́нару

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

régen vt

1. ру́хаць, варушы́ць;

kein Glied ~ können быць не ў ста́не (з)варушы́цца;

kéinen Fínger ~ і па́льцам не крану́ць (каб што-н. зрабіць)

2. ~, sich варушы́цца;

sein Gewíssen régte sich у ім загавары́ла сумле́нне;

er regt sich tüchtig ён мно́га працу́е;

er hat sich nicht gerégt ён не дава́ў аб сабе́ знаць; разм. ён не заплаці́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Übersicht f -, -en

1) агля́д (über A – чаго-н.);

éine ~ über etw. gében* даць агля́д чаго́-н.

2) від (über A – на што-н.)

3) гарызо́нт, кругагля́д;

éine gewísse ~ háben мець пэўны [даво́лі шыро́кі] кругагля́д;

es fehlt ihm an ~ у яго́ ву́зкі кругагля́д;

sich (D) éine ~ verscháffen скла́сці сабе́ (агу́льнае) уяўле́нне (аб чым-н.);

die ~ verlíeren* згубі́ць [стра́ціць] арыента́цыю;

die ~ ist erschwért гэ́та абцяжа́рвае [ускладня́е] арыента́цыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórstellen

1. vt

1) (па)ста́віць спе́раду

2) (j-m) пазнаёміць (каго-н. з кім-н.), адрэкамендава́ць, прадста́віць (каго-н. каму-н.)

3) уяўля́ць сабо́ю; стро́іць з сябе́ (каго-н.); выдава́ць сябе́ (за каго-н.);

er will ímmer etw. Besónderes ~ ён заўсёды хо́ча быць чы́мсьці асаблі́вым

4):

sich (D) etw. ~ уяві́ць сабе́ што-н.

2. ~, sich (j-m) адрэкамендава́цца, прадста́віцца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuflösen

1. vt

1) развя́зваць, распуска́ць, расплята́ць (валасы)

2) раша́ць (ураўненне), выраша́ць (пытанне і г.д.);

die Klámmern ~ раскрыва́ць ду́жкі

3) хім. раствара́ць

4) касава́ць (дагавор)

5) распуска́ць (арганізацыю і г.д.); расфармірава́ць (вайсковую часць і да т.п.)

2. ~, sich

1) раствара́цца;

sich in Tränen ~ залі́цца сляза́мі

2) вы́рашыцца;

die Sáche löste sich von selbst auf спра́ва вы́рашылася сама́ па сабе́

3) (сама)распуска́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bauch m -(e)s, Bäuche жыво́т, пу́за;

◊

aus dem ~ réden вярзці́ абы-што́;

vor j-m auf dem ~ líegen* [kríechen*] по́ўзаць на жываце́ пе́рад кім-н., падлі́звацца да каго́-н.;

sich (D) ein Loch in den ~ láchen трыма́цца за жыво́т ад сме́ху, падарва́ць жываты́ ад сме́ху;

der vólle ~ lernt nicht gern ≅ то́ўстае пу́за да наву́кі ту́па;

sich (D) éinen ~ zúlegen адгадава́ць сабе́ жыво́цік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Króne f -, -n

1) каро́на, вяне́ц

2) каро́нка (зуба);

sich (D) éine ~ áufsetzen lássen* паста́віць (сабе́) каро́нку

3) кро́на (манета)

4) вярша́ліна, верхаві́на (дрэва)

5) лю́стра, жырандо́ль;

◊

das setzt állem die ~ auf! гэ́та ўжо́ верх усяго́!; гэ́та ўжо́ зана́дта!;

wie die Pérle in der ~ sein вызнача́цца (у грамадстве і г.д.);

was ist ihm in die ~ gefáhren? што яму́ прыйшло́ ў галаву́?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)