Verbum

во́льны

1. (свабодны) frei;

во́льны час fréie Zeit;

во́льны чалаве́к ein fréier Mensch;

2. (пра паводзіны) frei; úngebunden, úngezwungen;

во́льныя паво́дзіны ein zu fréies Benéhmen;

во́льны го́рад гіст. Fréistadt f -, -städte;

во́льны страло́к гіст. Fréischütz m -en, -n;

во́льны перакла́д éine fréie Übersétzung;

◊

во́льны каза́к разм. ein fréier [durch nichts gebúndener] Mensch

вучо́ны

1. (пра чалавека) geléhrt;

2. (у адносінах да навукі) geléhrt, wíssenschaftlich;

вучо́нае грама́дства wíssenschaftliche Geséllschaft;

вучо́ная ступе́нь akadémischer Grad;

вучо́нае зва́нне Professórentitel m -s, -;

3. (дрэсіраваны) ábgerichtet, dressíert;

4. у знач. наз. м. Geléhrte (sub) m -n, -n, Wíssenschaftler m -s, -;

сусве́тны вучо́ны ein Geléhrter von Wéltruhm

гато́вы

1. fértig, beréit, Fértig-; beéndigt (закончаны); кул. gar;

гато́выя вы́рабы Fértigwaren pl;

гато́вы да засяле́ння bezúgsfertig, schlüsselfertig (пра дом, кватэру);

2. (схільны да чаго-н.) genéigt, wíllig, beréit, beréitwillig;

быць гато́вым да чаго-н. zu etw. (D) beréit sein;

ён гато́вы на ўсё er ist zu állem beréit

даве́дка ж.

1. (звесткі на запытанне) Áuskunft f -, -künfte;

2. (дакумент) Beschéinigung f -, -en; Áusweis m, -es, -e;

3. (пацвярджэнне) Bestätigung f -, -en;

звярну́цца па даве́дку да каго-н. j-n um Áuskunft bítten*;

наве́сці даве́дкі пра каго-н. Ermíttlungen ánstellen über j-n; Áuskünfte éinholen über j-n

зо́лата н.

1. (метал) Gold n -(e)s;

чырво́нае [чы́стае] зо́лата Dukátengold n;

самаро́дак зо́лата Góldklumpen m -s, -;

2. перан. (пра каго-н.) Pérle f -, -n;

◊

на вагу́ зо́лата das ist Gold(es) wert;

не ўсё то́е зо́лата, што блішчы́ць es ist nicht álles Gold, was glänzt; der Schein trügt

ірва́цца

1. réißen* vi (s), zerréißen* vi (s); verschléißen* vi (зношвацца);

ні́ткі (і)рву́цца der Zwirn reißt;

2. вайск. (пра снарады і г. д.) explodíeren vi (s), lósgehen* vi (s);

3. перан. (імкнуцца зрабіць што-н.) auf etw. (A) brénnen*; begíerig sein (да чаго-н. nach D auf A)

абляце́ць

1. гл. аблётаць, аблятаць 1, 2.;

2. (апасці, абсыпацца – пра лісце і г. д.) ábfallen* vi (s), herábfallen* vi (s);

3. (хутка распаўсюдзіцца) durchflíegen* vt, durchláufen* vt; von Mund zu Mund géhen*; sich wie ein Láuffeuer áusbreiten;

абляце́ць прэ́су durch die Présse gehen*; durch alle Zéitungen gehen*

мала́нка ж.

1. Blitz m -es, -e;

блі́скае мала́нка es blitzt;

2. (засцежка) Réißverschluss m -es, -schlüsse;

тэлегра́ма-мала́нка Blítztelegramm n -s, -e;

з ху́ткасцю мала́нкі sich wie ein Láuffeuer verbréiten (пра навіны, чуткі); sich mit [in] Wíndes¦eile verbréiten [áusbreiten];

◊

мала́нка ў высо́кае дрэ́ва б’е ́≅ hóher Baum fängt viel Wind