autocracy

[ɔˈtɑ:krəsi]

n., pl. -cies

1) самаўла́дзтва n., аўтакра́тыя f., абсалю́тная ўла́да

2) аўтакраты́чная краі́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

executive

[ɪgˈzekjətɪv]

1.

adj.

1) выкана́ўчы (камітэ́т, ула́да)

2) адміністрацы́йны

2.

n.

выкана́ўчая ўла́да, во́рган

•

- Chief Executive

- the chief executive

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

óberst a вышэ́йшы, вярхо́ўны, найвышэ́йшы, гало́ўны;

das ~e Gerícht вярхо́ўны суд;

die ~e Gewált вярхо́ўная ўла́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sovereignty

[ˈsɑ:vrənti]

n., pl. -ties

1) найвышэ́йшая ўла́да або́ аўтарытэ́т

2) ранг, ула́да й кампэтэ́нцыя ўладара́

3) сувэрэ́ннасьць f., сувэрэнітэ́т m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tyranny

[ˈtɪrəni]

n., pl. -nies

1) тырані́я f., абсалю́тная ўла́да

2) тыра́нства n., паво́дзіны, учы́нкі тыра́на

3) жо́рсткасьць f., дэспаты́зм -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

све́цкі уст.

1. (не царкоўны) wéltlich; Láien-; profán;

све́цкая ўла́да wéltliche Macht;

2. (вытанчана выхаваны, які адпавядае патрабаванням свету) mondän, Welt-;

све́цкая жанчы́на Wéltdame f -, -n; Mondäne f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Supremat m, n -(e)s, -e, Suprematíe f -, -í¦en

1) царк. (па́пская) вярхо́ўная ўла́да

2) прывіле́йнае пра́ва, прывіле́я

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

royal

[ˈrɔɪəl]

adj.

1) карале́ўскі

the royal family — карале́ўская сям’я́

royal power — карале́ўская ўла́да

2) Figur. пы́шны, карале́ўскі

3) высакаро́дны

royal metals — высакаро́дныя мэта́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

royalty

[ˈrɔɪəlti]

n., pl. -ties

1) асо́ба карале́ўскага ро́ду

2) карале́ўская ўла́да, карале́ўскае пра́ва

3) карале́ўскасьць, шляхо́тнасьць, высакаро́днасьць f.

4) карале́ўства n.

5) ганара́р -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

supreme

[suˈpri:m]

adj.

1) найвышэ́йшы

a supreme ruler — найвышэ́йшы валада́р

supreme power — найвышэ́йшая ўла́да

2) найбо́льшы, скра́йні

supreme courage — надзвыча́йная адва́га

3) крыты́чны, экстрэма́льны (мо́мант)

•

- the supreme sacrifice

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)