elude

[ɪˈlu:d]

v.t.

1) пазьбяга́ць, ухіля́цца; уцяка́ць

2) не выяўля́цца

The cause of cancer has eluded all research — Нія́кім до́сьледам не ўдало́ся вы́явіць прычы́ну ра́ка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

aloof

[əˈlu:f]

1.

adv.

здалёк, згары́, збо́ку

to stand aloof (from) — трыма́цца здалёк ад каго́-чаго́; цура́цца, ухіля́цца

2.

adj.

адчу́жаны, адда́лены; неспага́длівы, замкнёны ў сабе́; нетава́рыскі, стры́маны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Stéuer I f -, -n пада́так;

~n éinziehen* браць [сы́скваць] пада́ткі;

die ~n hinterzíehen* ухіля́цца ад пла́ты пада́ткаў;

die ~n entríchten плаці́ць пада́ткі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusreißen*

1. vt вырыва́ць, выдзіра́ць

2. vi (s)

1) уцяка́ць

2) вайск., разм. ухіля́цца ад слу́жбы; дэзерці́раваць; адарва́цца ад праці́ўніка (тс. спарт.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flee

[fli:]

1.

v., fled, fleeing, v.i.

1) уцяка́ць

2) шука́ць рату́нку

3) ху́тка ляце́ць, не́сьціся

4) прахо́дзіць, пралята́ць

life had fled — жыцьцё праляце́ла; ху́тка міна́ць; спыня́цца; зьніка́ць

2.

v.t.

пазьбяга́ць, ухіля́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dodge

[dɑ:dʒ]

1.

v.i.

1) ухіля́цца (ад уда́ру), уніка́ць

2) выкру́чвацца; махлява́ць, хітрава́ць

to dodge a question — вы́круціцца ад адка́зу

2.

n.

1) рапто́ўны рух убо́к

2) informal вы́крут -у m., хі́трыкі pl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

funk

[fʌŋk]

1.

n., informal

1) пярэ́палах -у m., па́ніка f.

2) баязьлі́вец -ўца m., баязьлі́ўка f.

2.

v.t.

1) бая́цца

2) пало́хаць

3) уніка́ць; ухіля́цца

3.

v.i.

стара́цца адыхо́дзіць ад чаго́, выхо́дзіць, выступа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hínter= III неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае:

1) на патаемнае дзеянне, падман: hinterzíehen* уто́йваць (грошы), ухіля́цца ад плацяжу́

2) на пакіданне, адкладванне: hinterlássen* пакіда́ць пасля́ сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stíften vt

1) засно́ўваць

2) ахвярава́ць

3) рабі́ць, твары́ць (дабро), (с)прычыні́ць (зло);

Fríeden ~ прыміры́ць, заміры́ць;

Zwíetracht ~ се́яць зва́дкі [разла́д];

~ géhen* vi разм. (крадко́м) уцяка́ць, дава́ць лататы́ [ця́гу]; адві́льваць, ухіля́цца ад рабо́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábweichen* I vi (s) (von D)

1. адхіля́цца, ухіля́цца; адступа́ць (ад чаго-н.)

2. адро́знівацца; разыхо́дзіцца;

vom Gesétz ~ адступа́ць ад зако́на;

vom Théma ~ адхіля́цца ад тэ́мы;

in den Méinungen voneinánder ~ разыхо́дзіцца ў думках

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)