ánreihen

1. vt далуча́ць, размяшча́ць радко́м

2. ~, sich

1) станаві́цца ў шэ́раг

2) (an A) далуча́цца (да каго-н., да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únmöglich, unmö́glich a

1) немагчы́мы, нерэа́льны

2) немагчы́мы, нясце́рпны;

j-n ~ máchen знясла́віць, дыскрэдытава́ць каго́-н.;

sich ~ máchen дыскрэдытава́ць сябе́, станаві́цца нязно́сным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шарэ́ць

1. (станавіцца шэрым) ergráuen vi (s), grau wérden;

2. (віднецца) grau schímmern, sich grau ábheben*;

3. безас. (днець, сутонець):

шарэ́е es tagt, es wird Tag; es dämmert (днее); es wird dúnkel, es dämmert (цямнее)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ду́бам, ды́бам прысл., разм.:

станаві́цца ду́бам тс. перан. sich bäumen, sich auf die Hínterbéine stéllen;

конь станаві́ўся ду́бам das Pferd stéllte sich auf die Hínterbéine;

у мяне́ валасы́ ста́лі ду́бам mir sträubten sich die Háare, die Háare stánden mir zu Bérge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hínstellen

1. vt

1) паста́віць (туды)

2) паказа́ць, асвятлі́ць (факт)

2. ~, sich

1) станаві́цца; размяшча́цца, ата́барыцца

2) (als A) прыкі́двацца (кім-н.), выдава́ць сябе́ (за каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entfrémden

1. vt (D)

1) рабі́ць чужы́м (каго-н.), аддаля́ць (ад каго-н.)

2) адчужа́ць (у каго-н.)

2. vi (s) і ~, sich (D) станаві́цца чужы́м (каму-н.), астыва́ць (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

invalid

I [ˈɪnvələd]

1.

n.

1) хво́ры -ага m.

2) кале́ка -і m., інвалі́д -а m.

2.

adj.

1) слабы́ й хво́ры, нездаро́вы, непрацаздо́льны

2) інвалі́дны

3.

v.t.

1) кале́чыць, рабі́ць кале́кам

2) прызнава́ць нязда́тным, непрыго́дным да вайско́вае слу́жбы

4.

v.i.

кале́чыцца, станаві́цца інвалі́дам

II [ɪnˈvælɪd]

adj.

нява́жны, які́ ня ма́е зако́ннае сі́лы (біле́т, дакумэ́нт)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bristle

[ˈbrɪsəl]

1.

n.

1) шчаці́ньне n., шчэць f.

2) шту́чнае шчаці́ньне

a brush with nylon bristles — шчо́тка з нэйлёнавай шчаці́наю

2.

v.i.

1) ашчаці́ньвацца, натапы́рвацца, станаві́цца ду́бам

Dog’s hair bristled — Шэрсьць у саба́кі ста́ла ду́бам (натапы́рылася)

The dog bristled — Саба́ка ашчаці́ніўся

2) выка́зваць злосьць, раздражне́ньне

3.

v.t.

1) пакрыва́ць шчаці́ньнем

2) тапы́рыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dock

I [dɑ:k]

1.

n.

1) пры́стань f.

2) док -у m.

2.

v.t.

уво́дзіць карабе́ль у док

3.

v.i.

1) захо́дзіць, станаві́цца ў док

2) стыкава́цца

II [dɑ:k]

1.

n.

1) цьвёрдая ча́стка хваста́

2) адсе́чаны, абця́ты хвост

2.

v.t.

абсяка́ць, абраза́ць

worker’s salary was docked — заро́бак рабо́тніка быў абрэ́заны

III [dɑ:k]

n.

ла́ва падсу́дных

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узнача́ліць, узнача́льваць

1. (станавіцца на чале) an die Spítze tréten*; sich an die Spítze stéllen;

2. (быць на чале) léiten vt, führen vt, vórstehen* vi (D); an der Spítze stehen*; in den érsten Réihen stehen*;

узнача́ліць ма́сы die Mássen führen;

узнача́ліць дэлега́цыю паліт., дып. die Delegatión léiten;

узнача́ліць рабо́ту éine Árbeit léiten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)