стаць​II

1. (заняць месца) Platz néhmen*, sich stéllen, tréten* vi (s); stéigen* vi (s);

стацць на я́кар марск. ánkern vi, vor Ánker géhen*;

стацць на кале́ні níederkni¦en vi (s), sich hínkni¦en, auf die Knie fállen*;

стацць у чаргу́ sich ánstellen (па што-н. nach D);

стацць на крэ́сла auf den Stuhl stéigen*;

стацць на ўлік sich ánmelden;

стацць на чый-н. бок für j-n Partéi néhmen* [ergréifen*];

2. (спыніцца) stéhen bléiben*, ánhalten* vi (s);

ко́ні стацлі die Pférde híelten;

гадзі́ннік стацў die Uhr ist stéhen geblíeben;

◊

за мной спра́ва не стацне an mir soll es nicht líegen [féhlen];

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стая́ць

1. stéhen* vi, still stéhen*;

стая́ць на пасту́ вайск. Pósten [Wáche] stehen*;

стая́ць у чарзе́ Schlánge stehen*, ánstehen* vi;

стая́ць на кале́нях kni¦en [´kniən] vi;

2. (спыніцца) hálten* vi, ánhalten* vi, stéhen bléiben*;

вайск. стой! halt!, stéhen bléiben!;

стой! хто ідзе́? halt! wer da?;

стой! страля́ць бу́ду! stehen bléiben oder ich schíeße!;

3. (не дзейнічаць):

рабо́та стаі́ць die Árbeit ruht [steht still];

гадзі́ннік стаі́ць die Uhr steht;

4. (трываць – пра надвор’e) ánhalten* vi, dáuern vi;

стаі́ць маро́з der Frost hält an;

стаі́ць во́сень es ist Herbst;

5. вайск. (кватараваць) stehen* vi, liegen* vi;

стая́ць ла́герам lágern vi;

6. (пра транспарт) párken vi;

машы́на стаі́ць пе́рад до́мам das Áuto parkt vor dem Haus;

◊

стая́ць на сваі́м auf etw. (D) bestéhen* [behárren]; an séinem Stándpunkt fésthalten*, bei séiner Méinung bléiben*;

стая́ць за каго-н. für j-n sein, sich für j-n éinsetzen;

стая́ць гаро́й за каго-н., што-н. j-m [éiner Sáche] (D) únerschütterlich [félsenfest] ergében sein;

стая́ць у каго-н. над душо́й разм. j-m kéine Ruhe lássen*;

стая́ць на пара́дку дня auf der Tágesordnung stehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lássen*

1. vt

1) пакіда́ць, кі́нуць; не чапа́ць;

áußer Acht ~ не звярта́ць ува́гі, пакі́нуць без ува́гі;

lass mich in Rúhe! не чапа́й мяне́!;

sich (D) Zeit ~ не спяша́цца;

wo hast du das Buch gelássen? куды́ ты дзеў кні́гу?;

~ wir es dabéi (bewénden) пакі́нем гэ́та так

2) кі́нуць, перастава́ць;

lass das Wéinen! кінь [пераста́нь] пла́каць;

das Ráuchen ~ кі́нуць [пераста́ць] куры́ць;

lass das! кінь гэ́та;

ich weiß nicht, was ich tun oder ~ soll я не ве́даю, што мне рабі́ць

2. vi (von D) адмаўля́цца (ад чаго-н.), расста́цца (з кім-н.);

von séinem Entschlúss ~ адмо́віцца ад свайго́ рашэ́ння;

er kann nicht von ihr ~ ён не мо́жа расста́цца з ёю

3. з мадальным значэннем

1) дава́ць магчы́масць, дазваля́ць, распараджа́цца, зага́дваць, прымуша́ць, застаўля́ць;

er hat mich schréiben ~ ён даручыў мне напіса́ць;

lass das Kind spíelen! няха́й дзіця́ гуля́е;

sich (D) éinen Ánzug máchen ~ заказа́ць (пашы́ць) сабе́ касцю́м;

es daráuf ánkommen ~ не спыні́цца ні пе́рад чым;

sich séhen ~ пака́звацца (у грамадстве);

von sich hören ~ падава́ць ве́сткі аб сабе́;

lass uns géhen! дава́й по́йдзем! (суразмоўцаў двое);

lasst uns géhen! дава́йце по́йдзем! (суразмоўцаў не менш трох)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)