ságen vt
1) гавары́ць, каза́ць;
man sagt ка́жуць;
das lässt sich leicht ~ ! лёгка каза́ць!;
geságt – getán сказа́ў – зрабі́ў;
wie man zu ~ pflegt як ка́жуць, як гаво́рыцца, як той каза́ў;
so zu ~ так бы мо́віць;
wenn man so ~ darf калі́ мо́жна так сказа́ць [вы́разіцца];
das muss man ~ гэ́та трэ́ба прызна́ць;
dagégen ist nichts zu ~ су́праць гэ́тага не прыхо́дзіцца пярэ́чыць;
j-m etw. ~ lássen* перада́ць каму́-н. (на словах, праз трэцюю асобу);
lássen Sie sich geságt sein! ма́йце гэ́та на ўва́зе, по́мніце пра гэ́та! (з пагрозай);
sich (D) etw. nicht zwéimal ~ lássen* не застаўля́ць сябе́ ўпро́шваць;
damit ist álles geságt гэ́тым усё ска́зана;
es ist nicht zu viel geságt без перабо́льшвання мо́жна сказа́ць
2) зна́чыць;
das hat nichts zu ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць;
◊
ságe und schréibe літара́льна, сло́ва ў сло́ва; сама́е ма́лае са́ма менш, ні даць, ні ўзяць;
ságe und schréibe húndert Éuro пішу́ про́піссю: сто е́ўра;
das hat mich, ságe und schréibe, húndert Éuro gekóstet я за гэ́та заплаці́ў ні мно́га, ні ма́ла – сто е́ўра;
ich hábe ihn, ságe und schréibe, zéhnmal gefrágt я пыта́ўся ў яго́ літара́льна дзе́сяць разо́ў;
er hat hier nichts zu ~ ён тут не распараджа́ецца