áusweispflichtig a той, хто му́сіць прад’яві́ць пасве́дчанне асо́бы [про́пуск]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ábgangszeugnis n -ses, -se выпускно́е пасве́дчанне; атэста́т ста́ласці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Qualifikatiónsattest n -(e)s, -e атэстацы́йнае пасве́дчанне, атэста́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Führerschein m -(e)s, -e шафёрскае пасве́дчанне; шафёрскія правы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gebúrtsschein m -(e)s, -e ме́трыка, пасве́дчанне аб нараджэ́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schéidebrief m -(e)s, -e пасве́дчанне аб скасава́нні шлю́бу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

камандзіро́ўка ж.

1. вайск. Ábkommandierung f -, -en, Kommandíerung f;

2. (службовая паездка) Díenstreise f -, -n;

навуко́вая камандзіро́ўка Díenstreise zu wíssenschaftlichen Zwécken, Stúdi¦enreise f -, -n;

быць у камандзіро́ўцы sich auf (éiner) Díenstreise befínden*, auf (éiner) Díenstreise sein;

3. разм. (пасведчанне) гл. камандзіровачнае пасведчанне

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Impórtzertifikat n -(e)s, -e эк. і́мпартны сертыфіка́т, і́мпартнае пасве́дчанне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Begláubigung f -, -en

1) засве́дчанне, пасве́дчанне, замацава́нне по́дпісам

2) акрэдытава́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Legitimatión f -, -en, Legitimatiónsschein m -(e)s, -e пасве́дчанне асо́бы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)