камандзіро́ўка ж.

1. вайск. Ábkommandierung f -, -en, Kommandíerung f;

2. (службовая паездка) Díenstreise f -, -n;

навуко́вая камандзіро́ўка Díenstreise zu wíssenschaftlichen Zwécken, Stúdi¦enreise f -, -n;

быць у камандзіро́ўцы sich auf (éiner) Díenstreise befínden*, auf (éiner) Díenstreise sein;

3. разм. (пасведчанне) гл. камандзіровачнае пасведчанне

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)