brnnen*

1. vt

1) палі́ць, абпа́льваць;

die Schuld brennt sein Gewssen віна́ му́чыць яго́ (сумле́нне)

2) падсма́жваць (каву, кофе)

3) завіва́ць (валасы)

2. vi гарэ́ць; пала́ць;

lchterloh ~ пала́ць, быць ахо́пленым по́лымем

2) пячэ́ (пра сонца, крапіву і г.д.)

3) (vor D) перан. гарэ́ць (жаданнем і г.д.);

er brennt daruf, es zu tun* ён гары́ць жада́ннем зрабі́ць гэ́та

3. vimp:

es brennt! пажа́р!, гары́м!;

es brennt ihm auf der Znge у яго́ язы́к свярбі́ць (нешта паведаміць);

wo brennt's denn? што за спе́шка?;

was dich nicht brennt, das blse nicht не лезь не ў свае́ спра́вы

4. ~, sich апячы́ся;

sich an etw. (D) ~ перан. апячы́ся на чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Znge f -, -n

1) анат. язы́к;

mit der ~ nstoßen* шапяля́віць;

sich (D) in die ~ bißen* прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);

j-m die ~ lösen развяза́ць язы́к каму́-н.;

siner ~ frien Lauf lssen* распусці́ць язы́к;

j-m das Wort von der ~ nhmen* прадугада́ць, вы́значыць напе́рад чыю́-н. ду́мку;

es brennt ihm auf der ~ у яго́ язы́к свярбі́ць (паведаміць што-н.);

das Wort schwebt mir auf der ~, ich hbe das Wort auf der ~ у мяне́ сло́ва кру́ціцца на языку́;

mir hängt die ~ zum Hlse herus я паміра́ю ад сма́гі

2) язы́к (як характарыстыка ўласцівасцей чалавека);

ine böse ~ hben быць злым на язы́к

3) язычо́к (чаравіка, трубы аргана)

4) тэх. спускавы́ кручо́к, ла́пка

5) стрэ́лка (вагаў);

das Herz auf der ~ trgen* быць шчы́рым [адкры́тым];

sich (D) die ~ verbrnnen* прагавары́цца, збалбатну́ць лі́шняе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

um

1. prp (a)

1) вако́л;

ine Rise ~ die Welt падаро́жжа вако́л све́ту;

~ den Tisch (herm) вако́л стала́

2) у, каля́;

~ zwei Uhr у дзве гадзі́ны

3) на (пры абазначэнні колькасці, часта пры параўнанні);

~ drei Jhre jünger на тры гады́ маладзе́йшы

4) за, праз (аб паслядоўнасці);

Wche ~ Wche ты́дзень за ты́днем

5) за, на (у абмен);

~ zwei uro kufen купі́ць за два е́ўра;

~ Geld spelen гуля́ць на гро́шы;

~ nichts und weder nichts ні за што, ні пра што

6) пераклад залежыць ад кіравання беларускага дзеяслова:

wie steht es ~ ihn? як яго́ здаро́ўе?

7):

~ dinetwillen дзе́ля цябе́

2. adv:

rechts um! напра́ва! (каманда);

~ und ~ з усі́х бако́ў;

~ sein канча́цца, міна́ць (пра час)

3. cj:

um… (zu + inf) (дзе́ля таго́) каб;

er kommt, ~ es mtzuteilen ён ідзе́ сюды́, каб гэ́та паве́даміць;

~ so bsser тым лепш;

~ so mehr тым больш [бо́лей]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

па прыназ.

1. (на паверхні) auf (D, A), über (A);

е́хаць па по́лі über das Feld fhren*;

2. (у галіне чаго-н.) in (D); auf dem Gebet;

спабо́рніцтва па ша́хматах Schchwettkampf m -es, -kämpfe;

экза́мен па матэма́тыцы Mathematkprüfung f -, -en;

камітэ́т па раззбрае́нні usschuss für brüstung;

3. (дзеянне) in (D), durch (A); (A) entlng;

ісці́ па ву́ліцы die Strße entlng ghen*;

4. канц. (згодна, у адпаведнасці з) laut (D), nach (D); auf (A); gemäß (D) (пасля наз.);

па распараджэ́нні (каго-н.) auf j-s nordnung;

па жада́нні auf Wunsch;

5. (пры дапамозе чаго-н.) mit (D), per (A);

па по́шце mit der Post; per Post;

па тэлеба́чанні im Frnsehen;

па ра́дыё im Rndfunk;

паве́даміць па ра́дыё über Funk mtteilen;

6. (з лічэбнікам):

шэ́рагі па шэсць чалаве́к Rihen zu je sechs Persnen [Mann];

па дво́е zu zweit; jweils zwei;

7. рэдк. nach;

па абе́дзе am Nchmittag; nach dem Mttagessen;

8. (з він. скл. – па каго-н, па што-н.) nach (D), in (A); um j-n (etwas) zu hlen;

хадзі́ць па грыбы́ in die Plze ghen*;

пасла́ць па цыгарэ́ты nach Zigartten schcken;

пайсці́ па до́ктара den Arzt hlen;

я па цябе́ зайду́ ich hle dich ab;

9. (з він. скл. – пра канец адрэзку часу) bis (A), bis zu (D);

па ве́расень bis Septmber;

па ме́ншай ме́ры wnigstens;

яму́ было́ не па сабе́ ihm war nicht recht wohl (zumte);

сумава́ць па дзе́цях sich nach den Kndern shnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

break

I [breɪk]

broke or Archaic brake, broken

1.

v.t.

1) разьбіва́ць; лама́ць, рва́ць і́тку)

2) разьме́ньваць (гро́шы)

3) шко́дзіць, лама́ць

to break the machine — палама́ць машы́ну

to break one’s arm — злама́ць руку́

4) паруша́ць, не датры́мваць

to break the law — пару́шыць зако́н

to break the step — зьбі́цца з нагі́

to break a promise — не датрыма́ць абяца́ньня

5) зьмянша́ць, аслабля́ць, разьбіва́ць

The trees break the wind — Дрэ́вы аслабля́юць сі́лу ве́тру

6) спыня́ць, перапыня́ць, перарыва́ць; перабіва́ць

to break a journey — прыпыні́ць падаро́жжа

to break the boredom — перабі́ць нуду́

to break silence — пару́шыць маўча́ньне

7) уцяка́ць, вырыва́цца, вызваля́цца

to break jail — уцячы́ з вастро́гу

8) прывуча́ць; аб’яжджа́ць; асво́йваць

9) бі́ць

to break all records — пабі́ць усе́ рэко́рды

10) каза́ць, паведамля́ць

to break the news — паве́даміць навіну́

11) расшыфро́ўваць; разьбіра́ць; разьвя́зваць

to break a code — раскры́ць шыфр

12) руйнава́ць

2.

v.i.

1) трэ́скацца, разьбіва́цца, расшчапля́цца

2) вырыва́цца (з вастро́гу); прабіва́цца, прарыва́цца

The police broke through the crowd — Палі́цыя прарва́лася праз нато́ўп

3) рапто́ўна зрыва́цца, выбуха́ць

4) зало́мвацца

His voice broke with emotion — У яго́ го́лас задрыжа́ў ад хвалява́ньня

5) банкрутава́ць

3.

n.

1) прары́ў -ву m., расшчэ́піна, шчы́ліна f.

2) злама́ньне, пабіцьцё, расшчапле́ньне n.

3) уцёкі pl. only

to make a break for freedom — уцячы́ на во́лю

4)

а) рапто́ўная пераме́на, зьме́на f.

a break in the weather — рапто́ўная зьме́на ў надво́р’і

б) пача́так дня, сьвіта́ньне n., зо́лак -ку m.

by the break of day — до́сьвіткам, на зо́лку, на сьвіта́ньні

5) перапы́нак -ку m., па́ўза f.; адпачы́нак -ку m.

a five-minute break — адпачы́нак на пяць хвілі́наў

6) наго́да f.; ша́нец -цу m.

a lucky break — до́брая наго́да, шчасьлі́вы ша́нец, вы́падак

7) рапто́ўнае зьніжэ́ньне цэ́наў

8)

а) пусты́ радо́к памі́ж пара́графамі

б) шматкро́п’е n.

- break away

- break down

- break in

- break into

- break loose

- break off

- break out

- break up with

- break with

- break with the past

- fever broke

- frost breaks

- The day is breaking

II [breɪk]

n.

1) пусты́ воз для аб’яжджа́ньня маладо́га каня́

2) бры́чка f., брэг -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)