Verbum

brénnen*

1. vt

1) палі́ць, абпа́льваць;

die Schuld brennt sein Gewíssen віна́ му́чыць яго́ (сумле́нне)

2) падсма́жваць (каву, кофе)

3) завіва́ць (валасы)

2. vi гарэ́ць; пала́ць;

líchterloh ~ пала́ць, быць ахо́пленым по́лымем

2) пячэ́ (пра сонца, крапіву і г.д.)

3) (vor D) перан. гарэ́ць (жаданнем і г.д.);

er brennt daráuf, es zu tun* ён гары́ць жада́ннем зрабі́ць гэ́та

3. vimp:

es brennt! пажа́р!, гары́м!;

es brennt ihm auf der Zúnge у яго́ язы́к свярбі́ць (нешта паведаміць);

wo brennt's denn? што за спе́шка?;

◊

was dich nicht brennt, das bláse nicht ≅ не лезь не ў свае́ спра́вы

4. ~, sich апячы́ся;

sich an etw. (D) ~ перан. апячы́ся на чым-н.