Verbum

beláufen*

1. vt

1) аббе́гчы

2) абця́гваць, заця́гваць (смугой і г.д.)

2. vi (s) цямне́ць; заця́гвацца (чым-н.)

3. ~, sich (auf a) склада́ць (якую-н. суму)

éinziehen*

1. vt

1) уця́гваць, заця́гваць

2) здыма́ць (парус)

3) апуска́ць (сцяг)

4) збіра́ць (падаткі і г.д.)

2. vi (s)

1) засяля́цца (у кватэру)

2) уступа́ць (у горад);

Erkúndigungen ~ даве́двацца, наво́дзіць даве́дкі

dúrchbringen*

1. vt

1) заця́гваць (нітку)

2) праця́гваць (праз што-н.)

3) право́дзіць, праця́гваць (закон);

séine Méinung ~ абарані́ць свой пункт по́гляду;

éinen Schüler durch die Prüfung ~ (з ця́жкасцю) вы́цягнуць ву́чня на экза́мене

4) праманта́чваць (грошы)

2. ~, sich перабіва́цца (у жыцці)

hínhalten* vt

1) праця́гваць, падава́ць, падстаўля́ць;

die Hand ~ працягну́ць [пада́ць] руку́ (для падтрымкі); перан. пада́ць руку́ дапамо́гі

2) заця́гваць, затры́мліваць;

mit báren Verspréchungen ~ ≅ вадзі́ць за нос;

j-n mit der Bezáhlung ~ затры́мліваць каму́-н. вы́плату;

j-n ~ не дава́ць каму́-н. адка́зу, пакі́нуць каго́-н. у няве́данні

zúziehen*

1. vt

1) прыця́гваць;

sich (D) etw. ~ набы́ць што-н.; выкліка́ць (падазрэнне і г.д.);

sich (D) éine Erkältung ~ схапі́ць прасту́ду

2) заця́гваць (вузел); зашмо́ргваць, заве́шваць (заслону);

die Tür ~ зачыні́ць (за сабо́ю) дзве́ры

2. vi (s) пасялі́цца на но́вым ме́сцы;

aus éiner ánderen Stadt hierhér ~ перасялі́цца сюды́ з друго́га го́рада

ánziehen*

1. vt

1) наця́гваць; прыця́гваць; заця́гваць;

die Zügel ~ нацягну́ць ле́йцы

2) тэх. падкруці́ць (шрубу); заці́снуць

3) апрана́ць, адзява́ць;

die Stíefel ~ абува́ць бо́ты

4) прыця́гваць, прыва́бліваць

5) прыво́дзіць (што-н.), спасыла́цца (на што-н.)

2. vi

1) (s) разм. набліжа́цца;

das Gewítter zieht an набліжа́ецца навальні́ца

2) (h) шахм. рабі́ць ход пе́ршым

3. ~, sich апрана́цца