Initiatve [-və] f -, -n ініцыяты́ва, пачына́нне;

die ~ ergrifen* браць на сябе́ ініцыяты́ву;

aus igener ~ па ўла́снай ініцыяты́ве;

die ~ an sich rißen* захапі́ць ініцыяты́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

arrest

[əˈrest]

1.

v.t.

1) арышто́ўваць

2) затры́мваць; спыня́ць

arrested development — затрыма́нае разьвіцьцё

3) зьвярта́ць, захапля́ць, прыко́ўваць

to arrest someone’s attention — захапі́ць не́чыю ўва́гу

2.

n.

1) а́рышт -у m.; зьняво́леньне n.

2) спыне́ньне, затрыма́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

забра́ць

1. (адабраць) wgnehmen* vt; (b)nehmen* vt;

забра́ць з сабо́ю mtnehmen* vt;

2. (захапіць) mtnehmen* vt; entnhmen* vt (на пробу);

3. разм. (арыштаваць) verhften vt, fstnehmen* vt;

4. разм. (на другую работу) verstzen vt;

5. разм. (пра думкі, пачуцці) pcken vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ertppen vt (bei, auf D) злаві́ць, заспе́ць, захапі́ць (на чым-н.);

auf frscher Tat ~ злаві́ць на ме́сцы злачы́нства;

sich ~ lssen* (bei D, auf D) папа́сціся (у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

авало́даць, авало́дваць

1. (узяць, захапіць што-н.) sich (D) neignen; in Bestz nehmen*, Bestz ergrifen* vt (von D);

2. (кім-н., чым-н.) ergrifen* vt, sich bemächtigen (G);

авало́даць сабо́й sich fssen; sich zusmmenreißen* [zusmmennehmen*;]

3. (засвоіць што-н.) behrrschen vt; mistern vt, erlrnen vt;

авало́даць мо́вай ine Sprche behrrschen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Msser I n -s, - нож; разе́ц, лязо́;

ein schrfes [stmpfes] ~ во́стры [тупы́] нож;

j-m das ~ an die Khle stzen прыпе́рці каго́-н. да сцяны́;

die Sche steht auf des ~s Schnide спра́ва ў крыты́чным ста́не [стано́вішчы];

Kampf [Krieg] bis aufs ~ барацьба́ не на жыццё, а на смерць;

ein ~ hne (Heft und) Klnge пусты́ гук, фі́кцыя, адна́ ба́чнасць;

das ~ beim Heft hben захапі́ць ула́ду ў свае́ ру́кі;

mit dem grßen ~ schniden*, das grße [lnge] ~ führen хлусі́ць, хвалі́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Macht f -, Mächte

1) сі́ла, магу́тнасць, моц; уплыў; ула́да;

die ~ der Gewhnheit сі́ла звы́чкі;

die ~ gewnnen* набы́ць ула́ду;

j-m sine ~ fühlen lssen* даць каму́-н. адчу́ць сваю́ ўла́ду;

sine gnze ~ ufbieten* пусці́ць у ход усю́ сваю́ ўла́ду;

die ~ an sich (A) rißen* захапі́ць ула́ду;

an die ~ gelngen [kmmen*] прыйсці́ да ўла́ды;

an die ~ brngen* прыве́сці да ўла́ды

2) дзяржа́ва;

die verbündeten Mächte саю́зныя дзяржа́вы

3) во́йска, во́йскі;

die bewffnete ~ узбро́еныя сі́лы;

~ geht vor Recht пра́ва на баку́ мо́цнага [ду́жага]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

carry

I [ˈkæri]

1.

v.t. -ried, -rying

1) насі́ць; не́сьці

He is carrying two books — Ён нясе́ дзьве кні́жкі

2) вазі́ць; ве́зьці

A ship carries cargo — Вадапла́ў вязе́ груз

3)

а) захапля́ць

to carry the enemy’s position — захапі́ць варо́жую пазы́цыю

б) праве́сьці (пастано́ву)

в) падпіра́ць, трыма́ць на сабе́ цяжа́р

г) мець зна́чаньне, уплы́ў

His judgment carries great weight — Яго́ная ду́мка ма́е вялі́кую вагу́

4) трыма́цца

to carry oneself with dignity — трыма́цца з го́днасьцю

5) зьмяшча́ць

to carry a review — зьмясьці́ць агля́д

6) гандлява́ць, прадава́ць, трыма́ць

to carry clothing for men — гандлява́ць мужчы́нскай во́праткай

2.

v.i.

1) разыхо́дзіцца (пра гук), разно́сіцца, сяга́ць

2) трыма́цца

This horse carries high — Гэ́ты конь высо́ка трыма́е галаву́

- carry away

- carry into

- carry forward

- carry off

- carry on

- carry out

- carry over

- carry through

II [ˈkæri]

n., pl. -ries

1) дальнабо́йнасьць f. (збро́і)

2) во́лак -у m. (чаўна́)

3) далёкасьць палёту (снара́да, мяча́ ў го́льфе)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rißen*

1. vt

1) рваць, адрыва́ць, зрыва́ць, вырыва́ць, разрыва́ць, раздзіра́ць;

in Ftzen ~ рваць на кава́лкі;;

j-n ins Verdrben ~ загубі́ць каго́-н.

2) ту́заць, цягну́ць, то́ргаць, рваць;

inen Zahn ~ вы́рваць зуб;;

es reißt mich [mir] in llen Gledern у мяне́ баля́ць усе́ ко́сці;;

j-n hin und her ~ назаля́ць, дакуча́ць каму́-н., пастая́нна турбава́ць [ту́заць] каго́-н.

3):

etw. an sich (A) ~ прысво́іць (сабе́) што-н.;;

die Macht an sich ~ захапі́ць ула́ду

2. vi (an D) ту́заць (за што-н.)

2) рва́цца, разрыва́цца;

der Stoff reißt матэ́рыя рве́цца;;

mir riss die Gedld маё цярпе́нне ло́пнула

3. ~, sich (um A) бі́цца, змага́цца;

sich um die Wren ~ раскупля́ць тава́ры нарасхва́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ула́да ж.

1. Macht f -, Mächte, Gewlt f -, -en;

паліт. дзяржа́ўная ўла́да Statsgewalt f, Statsmacht f;

заканада́ўчая ўла́да die gestzgebende Gewlt, Legislatve [-və] f;

выкана́ўчая ўла́да die vollzehende Gewlt, Exekutvgewalt f;

захапі́ць ула́ду die Macht ergrifen*;

прыйсці́ да ўла́ды zur Macht gelngen; an die Macht [ans Rder] kmmen*;

прыхо́д да ўла́ды Mchtantritt m -(e)s, -e;

2. часцей мн.:

ула́ды (асобы, надзеленыя ўладай, адміністрацыя) brigkeit f -, -en, Behörde f -, -n;

вайско́выя ўла́ды Militä́rbehörden pl;

акупацы́йныя ўла́ды Bestzungsbehörden pl;

мясцо́выя ўла́ды die loklen Behörden;

мясцо́выя о́рганы ўла́ды örtliche Mchtorgane;

цэнтра́льная ўла́да Zentrlgewalt f;

грамадзя́нская ўла́да Zivilbehörde [-´vi:l-] f;

наро́дная ўла́да Vlksmacht f;

судо́выя ўла́ды Gerchtsbehörden pl, Gerchtsorgane pl;

3. (права кіраваць паводзінамі і лёсам каго-н.) Macht f;

бацько́ўская ўла́да die Macht der ltern;

ажыццяўля́ць ула́ду паліт. die Macht usüben;

вало́даць ула́дай über die Macht verfügen;

надзе́лены ўла́дай mit Mchtbefugnissen usgestattet, mtlich bevllmächtigt;

пазба́віць ула́ды entmchten vt;

быць пад ула́дай каго-н. nter j-s Gewlt stehen*;

ула́снай ула́дай igenmächtig;

у маёй ула́дзе es liegt in miner Macht;

перавышэ́нне ўла́ды юрыд. die Überschritung der Mchtbefugnisse;

ула́да над самі́м сабо́й Slbstbeherrschung f;

ва ўла́дзе забабо́наў [пры́мхаў] im Bann der Vrurteile

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)