verbal

[ˈvɜ:rbəl]

adj.

1) вы́казаны сло́вамі, сло́ўны

A description is a verbal picture — Апіса́ньне — гэ́та сло́ўны во́браз

2) ву́сны

a verbal message — ву́снае паведамле́ньне

3) дасло́ўны

a verbal translation — дасло́ўны перакла́д

4) дзеясло́ўны

verbal endings — дзеясло́ўныя канча́ткі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

quiz

[kwɪz]

1.

v.t.

1) экзамэнава́ць пыта́ньнямі; спраўджа́ць чые́-н. ве́ды

2) высьме́йваць, перадра́жніваць, паджарто́ўваць

2.

v.i.

насьміха́цца з каго́-н.

3.

n.

1) нефарма́льны пісьмо́вы або́ ву́сны экза́мэн; спраўджа́льная рабо́та

2) насьме́шнік -а m., насьме́шніца f.

3) жарт -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mouth

[maʊӨ]

1.

n., mouths

1) рот -а m., ву́сны pl. only.

2) адту́ліна f. (пячо́ры)

mouth of a river — уто́ка f., ву́сьце n.

3) грыма́са f.

2.

v.

1) [maʊð] лаві́ць ро́там; чвя́каць ро́там

2) гавары́ць напы́шліва, ара́тарстваваць

3) грыма́сьнічаць

4) прывуча́ць каня́ да ўздэ́чкі й цу́гляў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

button

[ˈbʌtən]

1.

n.

1) гу́зік -а m.

2) пупы́шка f. (кве́ткі), малады́ грыбо́к

3) значо́к -ка́ m.

2.

v.t.

1) зашпіля́ць на гу́зікі

2) прышыва́ць гу́зікі

3) (у фэхтава́ньні) дакрана́цца канцо́м шпа́гі

4) informal зачыня́ць, заціска́ць шчы́льна

I buttoned my mouth and did not reply — Я сьці́снуў ву́сны і не адказа́ў

•

- button up

- on the button

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Líppe f -, -n губа́, pl гу́бы, ву́сны;

die ~n hängen* lássen* надзьму́ць гу́бы, пакрыўдзіцца;

die ~n spöttisch [verächtlich] kräuseln насме́шліва [пага́рдліва] скрыві́ць гу́бы;

kein Wort soll über méine ~n kómmen* з маі́х ву́снаў не сарве́цца ні сло́ва, я не скажу́ ні (аднаго́) сло́ва;

kein Wort über die ~n bríngen* не сказа́ць ні (аднаго́) сло́ва;

das Wort schwebt mir auf den ~n сло́ва кру́ціцца ў мяне́ на язы́ку;

◊

an j-s ~n hängen* лаві́ць ко́жнае сло́ва каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mund m -(e)s, Münder

1) рот, ву́сны;

(wie) aus éinem ~ у адзі́н го́лас, аднагало́сна;

~ hálten*! груб. маўча́ць!;

ein paar ~ voll па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў];

◊

er ist nicht auf den ~ gefállen ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к;

kein Blatt vor den ~ néhmen* гавары́ць не саро́меючыся;

den ~ áuftun* раскры́ць рот;

éinen gróßen ~ háben хвалі́цца;

in áller (Léute) ~ sein стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́;

j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць);

j-m nach dem ~е réden [spréchen*] падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.;

j-m das Wort vom [aus dem] ~ néhmen* перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку;

an j-s ~ hängen* глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых

2) ду́ла (вінтоўкі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)