credit

[ˈkredət]

1.

n.

1) ве́ра f., даве́р -у m.

to give credit to something — даць ве́ры не́чаму, паве́рыць

2) паве́р -у, крэ́дыт -у m.; доўг, даўгу́ m.

3)

а) су́ма, запі́саная на прыбы́так

б) пра́вы бок бухга́льтарскае кні́гі

4) вераго́днасьць f.; до́брая рэпута́цыя, до́брае імя́

a citizen of credit — грамадзя́нін з до́брай рэпута́цыяй

5) прызна́ньне n.

She gets no credit for her work — Яна́ ня ма́е прызна́ньня за сваю́ пра́цу

6) то́е, што прыно́сіць го́нар, пахвалу́

The boy is a credit to his family — Хло́пчык — го́нар яго́нае сям’і

7) залічэ́ньне ку́рсу, залі́к -у m., залі́чаны прадме́т

2.

v.t.

1) дава́ць ве́ры, давяра́ць каму́-чаму́

2) крэдытава́ць

3) заліча́ць ву́чню прадме́т або́ курс

4) прыпі́сваць, прызнава́ць

•

- do credit to

- give a person credit for

- on credit

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

think

[Өɪŋk]

v., thought, thinking

1) мы́сьліць; ду́маць

You must learn to think clearly — Вы му́сіце навучы́цца я́сна мы́сьліць

2) ду́маць, ма́рыць

He thinks of nothing but sports — Ён ні аб чым ня ду́мае, як то́лькі аб спо́рце

3) ду́маць, уважа́ць; меркава́ць

Do what you think fit — Рабі́ так, як уважа́еш патрэ́бным

4) уяўля́ць

You can’t think how surprised I was — Ты ня мо́жаш сабе́ ўяві́ць, як я быў зьдзі́ўлены

5) ду́маць, разважа́ць

I must think before answering — Я му́шу паду́маць пе́рад тым, як даць адка́з

6) прыпаміна́іць, прыга́дваць

I can’t think of his name — Я не магу́ прыгада́ць яго́нае імя́

7) спадзява́цца

I did not think to find you here — Я не спадзява́ўся сустрэ́ць цябе́ тут

•

- think better of

- think out

- think over

- think twice

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ключ м.

1. Schlüssel m -s, -;

тэх. га́ечны ключ (verstéllbarer) Schráubenschlüssel m;

тарцо́вы ключ Stéckschlüssel m;

кансе́рвавы ключ Dósenöffner m -s, -, Büchsenöffner m;

замыка́ць на ключ verschlíeßen* vt, zúschließen* vt;

2. перан. Schlüssel m;

даць ключ да разуме́ння den Schlüssel zum Verständnis líefern;

3. (да шыфру) Schlüssel m;

4. муз. Schlüssel m, Nótenschlüssel m;

скрыпі́чны ключ Violínschlüssel [vi-] m, G-Schlüssel m;

басо́вы ключ Bássschlüssel m, F-Schlüssel m;

ключ настро́йшчыка Stímmhammer m -s, -;

5. радыё Táste f -, -n; эл. Schálter m -s, -;

ключ Мо́рзэ Mórsetaste f;

перада́ча ключо́м Tástfunk m -(e)s, -e;

авары́йны ключ Nótschalter m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́пусціць

1. hináuslassen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráuslassen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);

вы́пусціць з рук fállen lássen*; aus den Händen gléiten lássen* (тс. перан.)

2. фін. (пазыку і г. д.) in Úmlauf sétzen, emittíeren vt; áusgeben* vt;

вы́пусціць тава́ры на ры́нак Wáren auf den Markt bríngen*;

3. эк. (даць прадукцыю) produzíeren vt; hérstellen vt; líefern vt; heráusbringen* vt;

4. (з навучальнай установы) das Ábgangszeugnis áusstellen (каго-н. D);

вы́пусціць спецыялі́стаў Fáchleute áusbilden;

5. (вызваліць) fréilassen* аддз. vt; auf fréien Fuß sétzen;

6. (выдаць) heráusgeben* vt;

вы́пусціць газе́ту die Zéitung heráusgeben*;

◊

вы́пусціць кіпцюры́ die Krállen zéigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Löffel m -s, -

1) лы́жка

2) тэх. коўш (экскаватара)

3) ву́ха (зайца, труса);

séine ~ spítzen разм. навастры́ць ву́шы, насцеражы́цца;

◊

mit éinem sílbernen [góldenen] ~ im Mund gebóren sein пахо́дзіць з забяспе́чанай сям’і́; перан. нарадзі́цца пад шчаслі́вай зо́ркай;

die Wéisheit mit ~n gegéssen [gefréssen] háben іран. лічы́ць сябе́ на́дта разу́мным;

j-n über den ~ barbíeren абдуры́ць каго́-н.;

eins hínter die ~ bekómmen* атрыма́ць наганя́й;

j-m ein paar hínter die ~ háuen даць каму́-н. апляву́ху

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Rúhe f -

1) спако́й; нерухо́масць; тэх. нерабо́чы стан;

ímmer mit der ~! цішэ́й!;

lássen Sie mich in ~! пакі́ньце мяне́ ў спако́і!;

sich nicht aus der ~ bríngen lássen* захава́ць спако́й;

sich (D) kéine ~ gönnen не ве́даць спако́ю;

zur ~ kómmen* адпачы́ць, мець пярэ́дых;

j-n in ~ lássen* даць спако́й каму́-н., адчапі́цца ад каго́-н.

2) адпачы́нак, сон;

sich zur ~ begében* кла́сціся спаць

3) цішыня́, ціш; пара́дак;

~! ці́ха!, спако́йна!;

~ hálten*! захо́ўвайце цішыню́!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verstéhen*

1. vt

1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;

j-m etw. zu ~ gében* даць зразуме́ць каму́-н. што-н.

2) уме́ць (што-н. рабіць), разбіра́цца (у чым-н.);

von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;

er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;

verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?

2. ~, sich

1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца

2):

es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Staub m -(e)s, рэдка pl -e і Stäube

1) пыл

2) прах;

zu ~ wérden паме́рці; пайсці́ [рассы́пацца] пра́хам;

◊

j-n in den ~ tréten* змяша́ць каго́-н. з гра́ззю;

j-n, etw. in den ~ zíehen* знясла́віць каго́-н., што-н.;

vor j-m im ~ líegen* валя́цца ў каго́-н. у нага́х;

sich aus dem ~e máchen разм. непрыкме́тна ўцячы, даць лататы́ [ця́гу];

j-m ~ in die Áugen stréuen [blásen*] ≅ пуска́ць каму́-н. пыл у во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

старт м.

1. Start m -(e)s -s;

даць старт das Stártzeichen gében*, stárten lássen*;

выхо́дзіць на старт an den Start géhen*;

2. ав., касм. Start m, Ábflug m -(e)s, -flüge, Ábfahrt f -, Ábgang m -(e)s, Áufflug m -(e)s, Áufstieg m -(e)s;

старт касмі́чнага карабля́ der Start éines Ráumschiffes;

гато́вы да старту flúgreif, flúgbereit;

3. (месца) Start m, Stártplatz m -es, -plätze; (лінія) Stártlini¦e f -, -n;

4. спарт. Start m;

высо́кі стартт hóher Start;

ні́зкі стартт tíefer Start;

вы́йсці на стартт an den Start géhen*;

на стартт! (каманда) auf die Plätze!;

вы́руліць на стартт ав. zum Start róllen;

гато́вы да стартту ав. stártberteit, stártklar

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уяўле́нне н.

1. (стварэнне ў думках вобраза, фантазія) Éinbildungskraft f -, -kräfte, Phantasíe [Fantasíe] f -, -sí¦en;

жыво́е ўяўле́нне éine lébhafte [rége] Éinbildungskraft [Phantasíe];

2. (разуменне, веданне, заснаванае на досведзе) Vórstellung f -, -en, Áuffassung f -, -en; Begríff m -(e)s, -e, Kénntnis f -, -se;

мець выра́знае ўяўле́нне аб чым-н. éine kláre Vórstellung von etw. (D) háben; über etw (A) im Bílde sein (быць у курсе спраў);

мець цьмя́нае ўяўле́нне аб чым-н. éinen verschwómmenen Begríff [éine únklare Vórstellung] von etw. (D) háben;

не мець нія́кага ўяўле́ння аб чым-н. kéine (blásse) Áhnung von etw. (D) háben;

даць уяўле́нне пра што-н. éinen Begríff [éine Vórstellung] von etw. (D) vermítteln;

3. (фальшывае меркаванне) Éinbildung f -, -en, ein Trúgbild der Phantasíe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)