Verbum

Hund m -(e)s, -e саба́ка;

vor die ~e géhen* разм. прапа́сці, загі́нуць, збанкрутава́ць;

◊

da liegt der ~ begráben разм. вось дзе саба́ка закапа́ны;

mit állen ~en gehétzt sein ≅ прайсці́ аго́нь і ваду́;

j-n auf den ~ bríngen* разм. разары́ць [даве́сці да гале́чы] каго́-н.;

getróffener ~ bellt ≅ на зло́дзеі ша́пка гары́ць; хто парася́ ўкра́ў, таму́ і ў вуша́х пішчы́ць

fréigeben* аддз.

1. vt вызваля́ць;

j-m éine Stúnde ~ вы́зваліць каго́-н. на гадзі́ну;

sich (D) éinen Tag ~ lássen* вы́зваліцца [адпрасі́цца] на дзень;

sie hat íhren Bräutigam fréigegeben яна́ скасава́ла зару́чыны

2) зніма́ць забаро́ну, адмяня́ць канфіска́цыю

3) вызваля́ць шлях; узнаўля́ць рух

2. vi распуска́ць, вызваля́ць ад заня́ткаў (вучняў);

mórgen wird fréigegeben за́ўтра заня́ткаў не бу́дзе

überláufen* II vt

1. vt

1) абміна́ць, абыхо́дзіць (каго-н.); не лічы́цца (з кім-н., з чым-н.)

2) прабяга́ць вачы́ма

3) дакуча́ць, назаля́ць (каму-н.); абіва́ць (чые-н.) паро́гі

4) перапа́ўняць (напр., магазіны)

5) ахапля́ць, апано́ўваць;

Angst überlä́uft mich мяне́ бярэ́ страх;

es überlä́uft mich kalt мяне́ дры́жыкі бяру́ць

2. ~, sich набе́гацца да сто́мы

Verfáhren n -s, -

1) дзе́янне, акт; паво́дзіны

2) спо́саб, ме́тад;

ein spársames ~ éinbürgern укараня́ць экано́мны ме́тад;

ein Vórschlag zum ~ bei der Erörterung der Fráge прапано́ва па працэду́ры абмеркава́ння пыта́ння

3) юрыд. спра́ва, працэ́с;

ein ~ gégen j-n bei Gerícht éinleiten [ánhängig máchen] узбудзі́ць судо́вую спра́ву супро́ць каго́-н.;

ein ~ níederschlagen* спыні́ць [замя́ць] працэ́с;

das ~ éinstellen спыні́ць [прыпыні́ць] судо́вую спра́ву

Zahl f -, -en

1) лік;

geráde ~ цо́тны лік;

úngerade ~ няцо́тны лік;

éine víerstellige ~ чатырохзна́чны лік

2) ко́лькасць;

j-n an der ~ übertréffen* перабо́льшваць каго́-н. па ко́лькасці;

óhne [sónder] ~ без лі́ку, незлічо́ны, незлічо́нае мно́ства;

der ~ nach па ко́лькасці;

sie wáren dréißig an der ~ іх было́ тры́ццаць (чалаве́к);

in vóller ~ усе́ по́ўнасцю

3) лі́чба; цы́фры, да́ныя

Strich m -(e)s, -e

1) ры́са, штрых; паласа́;

éinen ~ zíehen* праве́сці ры́су;

éinen Strich durch etw. máchen скасава́ць [перакрэ́сліць] што-н.;

j-m éinen ~ durch die Réchnung máchen разла́джваць [касава́ць] чые́-н. пла́ны;

éinen ~ drúnter máchen падве́сці ры́су, паста́віць кро́пку, пако́нчыць з чым-н.

2) паласа́;

ein ~ Wald паласа́ ле́су

3) праця́жнік

4) пералёт (птушак)

5) ворс (сукна);

◊

j-m gégen den ~ über das Fell fáhren* пагла́дзіць каго́-н. супро́ць шэ́рсці;

j-n auf dem ~ háben мець зуб на каго́-н.;

das geht mir gégen den ~ гэ́та паруша́е мае́ пла́ны, гэ́та мне не да спадо́бы;

éinen ~ háben быць нападпі́тку [пад му́хай]; быць прыдуркава́тым;

auf den ~ géhen* разм. пайсці́ на пане́ль, заня́цца прастыту́цыяй;

nach ~ und Fáden як ма́е быць, грунто́ўна

Zahn m -(e)s, -Zähne

1) зуб;

éinen ~ zíehen* вырыва́ць зуб;

die Zähne flétschen вы́скаліць [вы́шчарыць] зу́бы, ска́ліць зу́бы;

mit den Zähnen knírschen скрыгата́ць зуба́мі;

mit den Zähnen kláppern ля́скаць зуба́мі (ад холаду і г.д.);

etw. zwíschen den Zähnen múrmeln мармыта́ць што-н. скрозь зу́бы;

◊

j-n auf den Zähnen fühlen прашчу́пваць каго́-н.;

die Zähne in die Wand háuen ≅ пакла́сці зу́бы на палі́цу;

Háare auf den Zähnen háben быць зуба́стым;

éinen ~ auf [gégen] j-n háben мець зуб на каго́-н.;

sich (D) an etw. (D) Zähne áusbeißen* разм. палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.;

die Zähne hében* е́сці што-н. неахво́тна; ≅ круці́ць но́сам;

◊

Áuge um Áuge, ~ um ~ во́ка за во́ка, зуб за зуб

2) тэх. зубе́ц

klópfen

1. vt калаці́ць, біць;

den Staub aus den Kléidern ~ выбіва́ць во́пратку;

Fleisch mürbe ~ адбіва́ць мя́са

2. vi сту́каць;

es klopft сту́каюць;

j-m auf die Schúlter ~ паля́паць [пало́паць] каго́-н. па плячы́;

in die Hände ~ пля́скаць у дало́ні;

j-m auf die Fínger ~ даць каму́-н па рука́х;

an die Tür [an der Tür] ~ сту́кацца ў дзве́ры; бі́цца, пульсава́ць

Korn I n -(e)s, Körner

1) зярня́тка

2) pl -e збо́жжа, хлеб

3) крупі́нка, дро́бка;

éinige Körner Salz не́калькі дро́бак со́лі

4) pl -e вайск. му́шка;

j-n aufs ~ néhmen* узя́ць каго́-н. на му́шку (тс. перан.);

◊

von échtem Schrott und ~ старо́га га́рту;

die Flínte ins ~ wérfen* пасава́ць пе́рад ця́жкасцямі;

kein ~ óhne Spreu ≅ і на со́нцы ёсць пля́мы

láden* I

1. vt

1) грузі́ць

2) зараджа́ць, набіва́ць ладу́нкам;

scharf [blind] ~ зараджа́ць баявы́мі [халасты́мі] патро́намі

3) эл. зараджа́ць;

mit Energíe geláden sein быць по́ўным эне́ргіі

4):

das Vertráuen auf sich ~ узя́ць на сябе́ адка́знасць;

éine Schuld auf j-n ~ узвалі́ць віну́ на каго́-н.;

er hat schwer geláden разм. ён мно́га [грунто́ўна] вы́піў

2. vi спарт. засяро́дзіцца пе́рад спабо́рніцтвам