інструме́нт м. спец., тс. перан.
1. Instrumént n -(e)s, -e, Wérkzeug n -(e)s, -e, Gerät n -(e)s, -e;
ша́нцавы інструме́нт вайск. Schánzzeug n -(e)s;
чарцёжныя інструме́нты Zéichengeräte pl;
2.: муз. музы́чны інструме́нт Musíkinstrument n;
стру́нны інструме́нт Stréichinstrument n;
духавы́ інструме́нт Blásinstrument n;
уда́рны інструме́нт Schlágzeug n -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паго́ня ж.
1. (дзеянне) Verfólgung f -, Náchsetzen n -s;
2. зборн. (тыя, хто пераследуе) Verfólger pl;
Паго́ня гіст. Pahónja f -, -s (Reiter mit dem Schwert: historischer Wappen des Großfürstentums Litauen);
3. перан. Verséssenheit f - (за чым-н. auf A);
паго́ня за сенса́цыяй Sensatiónshascherei f -;
паго́ня за высо́кімі пака́зчыкамі Jagd nach höheren Zíffern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сапхну́ць
1. herúnterstoßen* vt, herábstoßen* vt;
сапхну́ць з ме́сца vom Platz rücken;
2. перан. разм. (прымусіць вызваліць пасаду) j-n von séiner Funktión entbínden*;
сапхну́ць віну́ на каго-н. разм. j-m die Schuld in die Schúhe schíeben*;
сапхну́ць адка́знасць за каго-н. разм. die Verántwortung auf j-n ábwälzen [übertrágen*, ábschieben*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
будаўні́цтва н.
1. (дзеянне) Bau m -(e)s; Áufbau m; Erríchtung f -; Báutätigkeit f -;
ху́ткаснае будаўні́цтва Schnéllbauweise f -;
збо́рнае будаўні́цтва Montágebauweise [-ʒ-] f -;
буйнабло́кавае будаўні́цтва Gróßblockbauweise f, Gróßblockbau m;
буйнапанэ́льнае будаўні́цтва Gróßplattenbauweise f, Gróßplattenbau m;
2. (будаўнічы аб’ект) Báuunternehmen n -s, -; Báubetrieb m -(e)s, -е;
3. перан. Áufbau m;
мі́рнае будаўні́цтва fríedlicher Áufbau
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
крушэ́нне н.
1. Únfall m -s, -fälle, Únglück n -(e)s, -e; Katastróphe f -, -n; Schíffbruch m -(e)s, -brüche (карабля);
пацярпе́ць крушэ́нне verúnglücken vi (s); Schíffbruch erléiden; (тс. пра цягнік) entgléisen vi (s);
2. перан. Schéitern n -s, Zusámmenbruch m, Zusámmensturz m -es, -stürze;
крушэ́нне ўсі́х надзе́й das Schéitern [der Zusámmenbruch] áller Hóffnungen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
fréssen* vt
1) е́сці (пра жывёл)
2) груб. жэ́рці;
aus der Hand ~ перан. быць прыру́чаным;
viel Geld ~ паглына́ць мно́га гро́шай;
◊
was hat er an ihr gefréssen? што ён знайшо́ў у ёй?;
éinen Nárren an j-m, an etw. (D) gefréssen háben быць у захапле́нні [тра́ціць ро́зум, вар’яце́ць] ад каго́-н., ад чаго́-н.
3) раз’яда́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schwéllen*
1. vi (s)
1) пу́хнуць, ацяка́ць; надува́цца надзіма́цца (пра шчокі, жылы);
ein schwéllender Mund пу́хлы рот
2) набрыня́ць (пра пупышкі)
3) прыбыва́ць (аб вадзе)
4) перан. напаўня́цца;
das Herz schwoll vor Begéisterung сэ́рца напо́ўнілася захапле́ннем
2. vt надзіма́ць, раздзіма́ць (ветразі і г.д.);
ihm schwillt der Kamm разм. ён петушы́цца хо́дзіць пе́ўнем
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
spálten
1. vt
1) кало́ць, раско́лваць; сячы́
2) расшчапля́ць, раздрабля́ць (хімічныя злучэнні і да т.п.);
der Blitz spáltete den Baum мала́нкай расшчапі́ла дрэ́ва
2. vi (s) (part II gespáltet і gespalten); кало́цца, раско́лвацца;
das Holz spáltet gut дро́вы до́бра ко́люцца
3. ~, sich кало́цца, раско́лвацца; сячы́ся (пра валасы)
2) перан. раскало́цца, раздрабля́цца, раз’ядна́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verkéhrt
1. a скажо́ны, няпра́вільны, памылко́вы, абсу́рдны;
das ist gar nicht (éinmal so) ~ гэ́та не так ужо́ і недакла́дна [непрыма́льна]
2. adv
1) навы́варат;
~ géhen* ісці́ туды́ і сюды́, ісці́ абы-я́к [сяк-та́к]; перан. ісці́ так і сяк
2) наадваро́т (апрануць);
etw. ~ ánfangen* пача́ць не з таго́ канца́;
álles gestáltete sich ~ усё атрыма́лася шы́варат-навы́варат
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
су́ма ж. матэм., эк., тс. перан. Súmme f -, -n, Betrág m -(e)s, -träge;
у су́ме … in Höhe von …;
агу́льная су́ма Gesámtbetrag m, Gesámtsumme f;
су́ма выда́ткаў Kóstenbetrag m, Kóstensumme f;
су́ма, што абклада́ецца пада́ткам фін., бухг. stéuerpflichtiger Betrág;
і́скавая су́ма юрыд. Stréitwert m -(e)s, -e;
на су́му … in Höhe von …, im Wért von …
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)