Gefühl n -es, -e
1) пачуццё, чуццё, адчува́нне (für A – чаго-н.); эмо́цыя;
dúnkles ~ невыра́знае [цьмя́нае] пачуццё;
ein féines ~ háben то́нка адчува́ць;
j-s ~ verlétzen абра́зіць каго́-н.;
das ~ für Recht háben мець пачуццё справядлі́васці;
er ist ganz ~ ён на́дта чуллі́вы
2) пачуццё [адчува́нне] до́тыку;
nach ~ erkénnen* пазна́ць наво́бмацак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Partéi f -, -en
1) па́ртыя (палітычная);
éiner ~ ángehören нале́жаць да яко́й-н. па́ртыі;
es mit kéiner ~ hálten* не нале́жаць ні да яко́й па́ртыі
2):
die vertrágschließenden ~en юрыд. дагаво́рныя бакі́;
j-s ~ néhmen* [ergréifen*], für j-n ~ néhmen* стаць на чый-н. бок, заступі́цца за каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Regíster n -s, -
1) рэгі́стр, паказа́льнік; рэе́стр, спіс;
etw. ins ~ éintragen* зано́сіць у спіс [у рэе́стр], рэгістрава́ць;
j-n ins Schwárze ~ bríngen* разм. ачарні́ць, абнясла́віць, абгавары́ць каго́-н.
2) муз. рэгі́стр;
◊
álle ~ zíehen* пусці́ць у ход усе́ сро́дкі;
das sentimentále ~ zíehen* ігра́ць на пачу́ццях;
ein áltes ~ жарт. стара́я карга́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wälzen
1. vt
1) перако́чваць; каці́ць;
Probléme ~ жарт. варо́чаць [раша́ць] сусве́тныя прабле́мы;
Bücher ~ жарт. прачы́тваць мо́ра кніг
2) (in D) ука́чваць (у што-н.); кул. панірава́ць
3) (auf A) звалі́ць (на каго-н., што-н., тс. перан.)
2. ~, sich валя́цца, кача́цца; варо́чацца;
sich vor Láchen ~ па́даць [ку́рчыцца] ад сме́ху
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéhren
1. vt (j-m) забараня́ць (каму-н., што-н.); перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);
wer will es mir ~? хто мне мо́жа забарані́ць гэ́та?
2. vi (D) не дапуска́ць, не дазваля́ць (чаго-н.)
3. ~, sich (gegen, wider A) абараня́цца, барані́цца, адбіва́цца (ад каго-н.,чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéihen vt
1) рэл. асвяча́ць
2) пасвяча́ць;
j-n zum Príester ~ пасвяці́ць каго́-н. у сан святара́
3) (D) адкрыва́ць (каму-н. што-н.), дзялі́цца (з кім-н., чым-н.);
sich éiner Sáche (D) ~ высок. прысвяча́ць сябе́ яко́й-н. спра́ве;
dem Úntergang gewéiht асу́джаны на (па)гі́бель
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ляжа́ць
1. líegen* vi;
кні́гі ляжа́ць на стале́ die Bücher líegen auf dem Tisch;
2. (пра абавязкі, клопат і г. д.) óbliegen [oblíegen]* vi (на кім-н. D);
на мне ляжы́ць кло́пат es óbliegt mir zu sórgen, mir liegt es ob zu sórgen;
на мне ляжы́ць адка́знасць ich tráge die Verántwortung;
ляжа́ць у асно́ве zugrúnde [zu Grúnde] líegen*;
у мяне́ душа́ не ляжы́ць das líegt mir nicht; ich empfínde kéine Zúneigung (да каго-н., да чаго-н. für A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
наве́сці
1. (накіраваць) ríchten vt, hínführen vt, léiten vt (на што-н. auf A);
наве́сці гарма́ту вайск. das Geschütz ríchten;
2. (стварыць) überzíehen* vt, áuftragen* vt;
наве́сці гля́нец políeren vt;
наве́сці прыгажо́сць разм. sich schön máchen; sich pútzen;
наве́сці на след auf die Spur bríngen*;
наве́сці на ду́мку auf éinen Gedánken bríngen*;
гэ́та наво́дзіць на разважа́нні das lässt tief blícken;
наве́сці мост éine Brücke schlágen*;
наве́сці пара́дак Órdnung scháffen;
наве́сці кры́тыку Kritík üben (на каго-н. an D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кошт м.
1. эк. Wert m -(e)s, -e;
наміна́льны кошт Nominálwert m, Nénnwert m; Nénnbetrag m -(e)s, -beträge, Nominálbetrag m;
спажыве́цкі кошт Gebráuchswert m;
тава́рны кошт Wárenwert m;
кошт рабо́чай сі́лы der Wert der Árbeitskraft; Árbeitskosten pl;
за кошт (чый-н., каго-н.) auf j-s Kósten [Réchnung];
за кошт ле́пшай пра́цы durch béssere Árbeit;
2. (цана) Preis m -es, -e, Kósten pl;
кошт жыцця́ Lébenshaltungskosten pl;
кошт прае́зду Fáhrpreis m;
кошт перасы́лкі Versándkosten pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
смяя́цца láchen vi;
смяя́цца да ўпа́ду разм. sich hálbtot láchen, sich vor Láchen wälzen; sich vor Láchen áusschütten;
смяя́цца да слёз Tränen láchen;
смяя́цца праз слёзы únter Tränen láchen;
смяя́цца з каго-н., з чаго-н. über j-n, über etw. (A) láchen, sich über j-n, über etw. (A) lústig máchen, j-n áuslachen;
смяя́цца спадцішка́ in sich hinéinlachen; sich (D) ins Fäustchen láchen;
◊
до́бра смяе́цца той, хто смяе́цца апо́шнім прым. wer zulétzt lacht, lacht am bésten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)