Verbum

воз м.

1. (павозка, калёсы) Fúhrwerk n -(e)s, -e, Pférdewagen m -s, -; Fúhre f -, -n;

2. (мера) Fúhre f -, -n; Fúder n -s, -;

пяць вазо́ў се́на fünf Fúhren Heu;

3. разм. (мноства) Ménge f -, -n; ein Sack voll;

воз наві́н ein Sack voll Néuigkeiten;

◊

што з воза ўпа́ла, тое прапа́ла hin ist hin; verlóren ist verlóren

крывы́

1. schief, krumm; gebógen (сагнуты); verbógen (скрыўлены);

крывы радо́к schíefe Zéile;

крыва́я лі́нія krúmme Lini¦e, Kúrve [-və] f -, -n;

крыво́е люстэ́рка Zérrspiegel m -s, -, Vexíerspiegel [vɛ-] m -s, -; перан. Zérrbild n -(e)s, -er;

ба́чыць што-н як у крывым люстэ́рку etw. wie in éinem Zérrspiegel séhen*, etw. verzérrt sehen*;

крыва́я ўсме́шка schíefes Lächeln;

2. (кульгавы) lahm, hínkend, géhbehindert; krúmmbeinig

па́мятны

1. dénkwürdig;

па́мятнае здарэ́нне ein dénkwürdiges Er¦éignis;

па́мятнае ме́сца Gedénkstätte f -, -n;

2. (што служыць для напаміну) Denk-;

па́мятны меда́ль Gedénkmünze f -, -n, Er¦ínnerungsmedaille [-´daljə] f -, -n (zu D);

па́мятны падару́нак Er¦ínnerungsgabe f -, -n, Er¦ínnerungsstück n -(e)s, -e;

па́мятная до́шка Gedénktafel f -, -n;

па́мятная запі́ска дып. Dénkschrift f -, -en, Memorándum n -s, -den і -da

дво́йка ж.

1. (лічба) Zwei f -, -en;

Вы мо́жаце туды́ дае́хаць на дво́йцы Sie können dorthín mit Líni¦e zwei fáhren;

2. (дрэнная адзнака паспяховасці) Zwei f -, -en; (Fünf – у нямецкіх школах);

за што ты атрыма́ў сёння дво́йку? wofür hast du héute éine Zwei [Fünf] bekómmen?;

3. (гоначная лодка) спарт. Zwéier m -s, -;

4. (камплект адзення) Twinset [´twinsɛt] n, m -s, -s

дзялі́ць

1. (на часткі) téilen vt; áufteilen vt; éinteilen vt; únterteilen vt; trénnen vt (слова пры пераносе);

2. матэм. dividíeren [-vi-] vt; téilen vt;

дзялі́ць на тры durch drei téilen;

3.:

дзялі́ць з кім-н. што-н. etw. mit j-m téilen;

◊

дзялі́ць з кім-н. ра́дасць і го́ра mit j-m Fréud(e) und Leid téilen

му́чыцца разм.

1. (пакутаваць) sich quälen; Quálen léiden* (чым-н., ад чаго-н. an D, unter D);

2. (рабіць што-н з вялікімі намаганнямі) sich ánstrengen, sich ábquälen, sich ábplagen (над чым-н. mit D);

му́чыцца над якой-н. рабо́тай sich mit éiner Árbeit ábquälen;

му́чыцца над рашэ́ннем зада́чы sich (D) über éiner Áufgabe den Kopf zerbréchen*

прысво́йваць

1. (імя, правы каму-н., чаму-н.) verléihen* vt, zú¦erkennen* vt;

2. (завалодаць) sich (D) áneignen, an sich néhmen*; in Besítz néhmen*; Besitz ergréifen* (што-н. von D); an sich bríngen*; eínsacken vt; sich (D) ánmaßen;

прысво́йваць сабе́ пра́ва sich (D) ein Recht néhmen* [áneignen]; sich (D) ein Recht ánmaßen;

прысво́йваць сабе́ імя sich (D) den Námen gében*

пту́шка ж. Vógel m -s, Vögel;

пе́ўчая пту́шка Síngvogel m;

пералётная пту́шка Zúgvogel m;

сво́йская пту́шка Geflügel n -s, Fédervieh n -(e)s;

◊

што гэ́та за пту́шка? разм. was ist das für ein Geschöpf?, was ist das für ein Subjékt?, was ist das für ein Vógel?;

стрэ́ляная пту́шка разм. ein geríebener Kúnde, Schláukopf m -es, -köpfe

распусці́ць

1. (адпусціць) entlássen* vt; áuflösen vt (арганізацыю, сход і г. д.);

2. (áuf)lösen (валасы); lóckern vt (пояс); áusbreiten vt (крылы);

3. (раздурыць) verwöhnen vt;

4. (растварыць) zerlássen* vt, áuflösen vt; schmélzen vt, áuslassen* vt (масла);

5. (распаўсюджваць) áusstreuen vt, verbréiten vt;

распусці́ць чу́ткі Gerüchte verbréiten, Gerüchte in Úmlauf bríngen* [sétzen];

6. (што-н звязанае) áuftrennen vt, áufziehen* vt

спагна́нне н. юрыд.

1. (пакаранне) Stráfe f -, -n;

дысцыпліна́рнае спагна́нне Disziplinárstrafe f -;

адміністрацы́йнае спагна́нне Órdnungsstrafe f -;

накла́сці спагна́нне на каго-н. gégen j-n (A) éine Stráfe verhängen (за што-н. wégen G);

адмяні́ць спагна́нне éine Stráfe áufheben*;

зняць спагна́нне éine Stráfe löschen;

2. (прымусовае сыскванне) Éintreibung f -, -en, Zwángs¦eintreibung f -, -en (чаго-н. von D)