хапа́ць

1. (захопліваць) pácken vt, ergréifen* vt, fássen vt; schnáppen vt (зубамі) (што-н. nach D);

хапа́ць за каўне́р j-n am Krágen fássen;

2.:

не хапа́ць nicht (áus)réichen, nicht lángen; féhlen vi (адсутнічаць);

мне не хапа́е ча́су es fehlt [mángelt] mir an der Zeit;

гэ́тага яшчэ́ не хапа́ла! das hätte noch geféhlt!, das féhlte geráde noch!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)