Verbum

жартава́ць schérzen vi, Spaß máchen, spáßen vi, Scherz tréiben*;

я не жарту́ю ich spréche im vóllen Ernst, das ist mein (vóller) Ernst;

Вы жарту́еце! Sie schérzen!; ist das Spaß oder Ernst?;

жартава́ць з каго-н. sich über j-n lústig máchen; sein Späßchen mit j-m tréiben*

зале́жнасць ж.

1. (падпарадкаванасць) Ábhängigkeit f -;

прыго́нная зале́жнасць гіст. Léibeigenschaft f -;

службо́вая зале́жнасць díenstliche Ábhängigkeit;

ста́віць у зале́жнасць ábhängig máchen;

знахо́дзіцца [быць] у зале́жнасці ábhängen* vi, ábhängig sein (ад каго-н. von D);

у зале́жнасці ад абста́він je nach den Úmständen [Verhältnissen], je nachdém;

2. грам. Únterordnung f -

нале́гчы

1. sich (án)stémmen; sich stützen (на каго-н., што-н. auf A);

нале́гчы на вёслы sich in die Rúder [Ríemen) légen;

2. перан. (зрабіць намаганне) sich ánstrengen; sich ins Zeug légen; sich auf etw. (A) légen;

нале́гчы на вучо́бу éifrig lérnen [studíeren], sich ins Lérnen [Stúdium] stürzen

падману́ць

1. betrügen* vt, éinen Betrúg begéhen* (каго-н. an D); ánführen vt (падвесці); hintergéhen* vt (уводзіць у зман); hínters Licht führen, übers Ohr háuen*;

падману́ць дзяўчыну (спакусіць) ein Mädchen verführen;;

2. (парушаць абяцанне) sein Verspréchen nicht hálten*;

3. (не апраўдаць):

падману́ць спадзява́нні [даве́р] die Erwártungen [das Vertráuen] enttäuschen

асадзі́ць

1. вайск., тс. перан. belágern vt;

2. буд. (sich sétzen) lássen* vt; хім. níederschlagen* vt;

3. (спыніць) ánhalten* vt, stóppen vt; zurǘckdrängen vt; zügeln vt, plötzlich zum Stéhen bríngen* [ánhalten*] (каня);

4. (даць адпор) zuréchtweisen* аддз. vt; in die Schránken wéisen*; Éinhalt gebíeten* (каго-н. D)

пераве́сці

1. (каго-н. цераз вуліцу і г. д.) (hin)ǘberführen vt;

2. (перамасціць) ǘberführen vt, verlégen vt, verlágern; versétzen;

пераве́сці ву́чня ў насту́пны класс éinen Schüler versétzen;

пераве́сці на вае́ннае стано́вішча auf den Krieg úmstellen;

3. (грошы) überwéisen* vt;

4. (малюнак і пад.) dúrchpausen vt

прапанава́ць

1. vórschlagen* vt;

2. (даць на выбар, частаваць) ánbieten* vt; offeríeren vt (камерц.);

3. (уносіць прапанову што-н. зрабіць, тс. кандыдатуру) beántragen vt;

4. (законапраект) vórlegen vt, unterbréiten vt;

прапанава́ць тост éinen Toast [to:st] [Trínkspruch] áusbringen* (за каго-н. auf A);

прапанава́ць свае паслу́гі séine Díenste ánbieten*

прыпе́рці

1. (прыставіць) ánlehnen vt; verspérren vt, verrámmeln vt (чым-н. mit D);

2. (прыціснуць) drücken vt, drängen vt (да чаго-н., an A);

◊

прыпе́рці каго-н. да сцяны́ j-n an die Wand drücken, j-n in die Énge tréiben*, j-m zu Léibe rücken

раўня́цца

1. (рабіцца роўным) geébnet [geglättet] wérden;

2. перан. (па кім-н., на каго-н., на што-н.) sich ríchten nach (D), sich (D) j-n [etw.] zum Vórbild néhmen*; (з кім-н.) sich méssen*, sich gléichstellen аддз. (D);

3. вайск. sich áusrichten;

раўня́йся! (каманда) richt euch!