Verbum

нале́гчы

1. sich (án)stémmen; sich stützen (на каго-н., што-н. auf A);

нале́гчы на вёслы sich in die Rúder [Ríemen) légen;

2. перан. (зрабіць намаганне) sich ánstrengen; sich ins Zeug légen; sich auf etw. (A) légen;

нале́гчы на вучо́бу éifrig lérnen [studíeren], sich ins Lérnen [Stúdium] stürzen

схадзі́ць (за каго-н, па што-н.) nach j-m, nach etw. (D) géhen*; j-n, etw. (áb)holen géhen*; j-n, etw. hólen;

схадзі́ць па малако́ Milch hólén (gehen*);

схадзі́ць паглядзе́ць што-н. sich (D) etw. ánsehen géhen*;

схадзі́ць куды-н. (па справе) éinen Gang máchen

тру́сіць

1. разм. (палохацца) Angst háben (каго-н., чаго-н. vor D), sich fürchten (vor D); féige [kléinmütig] sein;

тру́сіць пе́рад небяспе́кай sich vor der Gefáhr verkríechen*;

2. (сыпкае) schütten vt;

3. (бегчы трушком) tráben vi (h, s);

4. (растрасаць) zerstréuen vt;

5. (трэсці) schütteln vt, rütteln vt

уссе́сці, уссе́сціся

1. (наваліцца ўсім сваім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A);

2. (забрацца) stéigen* vi (s);

* на каня́ aufs Pferd stéigen*, sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (на каго-н. з патрабаваннямі) (be)drängen vt; áufgehäuft wérden; überánsprucht sein

шанава́ць

1. (беражліва ставіцца) schónen vt; bewáhren vt; náchsichtig sein (каго-н. gégen A);

не шанава́ць сябе́ schónungslos gégen sich selbst sein;

не шанава́ць сваі́х сіл kéine Mühe schéuen;

2. (ставіцца з пашанай) áchten vt, éhren vt, j-m Éhre zóllen; veréhren vt, ánbeten vt (як святыню)

прапанава́ць

1. vórschlagen* vt;

2. (даць на выбар, частаваць) ánbieten* vt; offeríeren vt (камерц.);

3. (уносіць прапанову што-н. зрабіць, тс. кандыдатуру) beántragen vt;

4. (законапраект) vórlegen vt, unterbréiten vt;

прапанава́ць тост éinen Toast [to:st] [Trínkspruch] áusbringen* (за каго-н. auf A);

прапанава́ць свае паслу́гі séine Díenste ánbieten*

прыпе́рці

1. (прыставіць) ánlehnen vt; verspérren vt, verrámmeln vt (чым-н. mit D);

2. (прыціснуць) drücken vt, drängen vt (да чаго-н., an A);

◊

прыпе́рці каго-н. да сцяны́ j-n an die Wand drücken, j-n in die Énge tréiben*, j-m zu Léibe rücken

падману́ць

1. betrügen* vt, éinen Betrúg begéhen* (каго-н. an D); ánführen vt (падвесці); hintergéhen* vt (уводзіць у зман); hínters Licht führen, übers Ohr háuen*;

падману́ць дзяўчыну (спакусіць) ein Mädchen verführen;;

2. (парушаць абяцанне) sein Verspréchen nicht hálten*;

3. (не апраўдаць):

падману́ць спадзява́нні [даве́р] die Erwártungen [das Vertráuen] enttäuschen

пераве́сці

1. (каго-н. цераз вуліцу і г. д.) (hin)ǘberführen vt;

2. (перамасціць) ǘberführen vt, verlégen vt, verlágern; versétzen;

пераве́сці ву́чня ў насту́пны класс éinen Schüler versétzen;

пераве́сці на вае́ннае стано́вішча auf den Krieg úmstellen;

3. (грошы) überwéisen* vt;

4. (малюнак і пад.) dúrchpausen vt