Verbum

Maníer f -, -en

1) мане́ра, ме́тад, спо́саб;

j-n auf éine gúte ~ lóswerden* такто́ўна адвяза́цца [адчапі́цца] ад каго́-н.;

das ist álles ~! гэ́та ўсё ненатура́льна [шту́чна]!

2) мане́ры, паво́дзіны

gratulíeren vi (j-m zu D) віншава́ць (каго-н. з чым-н.);

wenn ich dich erwísche, da kannst du dir ~ калі́ ты мне пападзе́шся – крыўду́й [нарака́й] на сябе́

Rock I m -(e)s, Röcke

1) спадні́ца

2) пінжа́к, сурду́т, мундзі́р;

der schwárze ~ (афіцы́йны) гарніту́р [касцю́м];

◊

j-n in den búnten ~ stécken адда́ць каго́-н. у салда́ты

Schéiße f - груб.

1) кал, экскрэме́нты; гной

2) дрэ́ннае [ця́жкае] стано́вішча;

◊

er sitzt in der ~ ён сеў ма́кам [у калю́жыну];

j-n durch die ~ zíehen* змяша́ць каго́-н. з гра́ззю

síegen vi (über A) перамага́ць (каго-н.), атрыма́ць перамо́гу (над кім-н.);

mit 2:1 ~ спарт. перамагчы́ з лі́кам 2:1;

über álle Híndernisse ~ пераадо́лець усе́ перашко́ды

tückisch a кава́рны, зло́сны, падсту́пны, по́длы;

auf j-n ~ sein разм. адчува́ць [мець] тае́мную злосць на каго́-н.;

ein ~es Pferd нараві́сты конь;

ein ~es Wétter кава́рнае надво́р’е

vergewíssern

1. vt (G, über A) запэўніваць (каго-н. у сваёй згодзе і г.д.)

2. ~, sich (G, über A) упэўнівацца, перако́нвацца (у чым-н.); заручы́цца (чым-н.)

verhéimlichen

1. vt (von D) хава́ць, уто́йваць (што-н., ад каго-н.)

2. ~, sich:

er ließ sich (dem Besúch gegenüber) ён загада́ў сказа́ць гасця́м, што яго́ няма́

Vórrang m -(e)s перава́га, першынство́;

den ~ vor j-m háben мець перава́гу пе́рад кім-н., пераўзыхо́дзіць каго́-н.;

j-m den ~ éinräumen уступі́ць каму́-н. першынство́