verhéimlichen

1. vt (von D) хава́ць, уто́йваць (што-н., ад каго-н.)

2. ~, sich:

er ließ sich (dem Besúch gegenüber) ён загада́ў сказа́ць гасця́м, што яго́ няма́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)