Verbum

verhéimlichen

1. vt (von D) хава́ць, уто́йваць (што-н., ад каго-н.)

2. ~, sich:

er ließ sich (dem Besúch gegenüber) ён загада́ў сказа́ць гасця́м, што яго́ няма́

Vórrang m -(e)s перава́га, першынство́;

den ~ vor j-m háben мець перава́гу пе́рад кім-н., пераўзыхо́дзіць каго́-н.;

j-m den ~ éinräumen уступі́ць каму́-н. першынство́

tückisch a кава́рны, зло́сны, падсту́пны, по́длы;

auf j-n ~ sein разм. адчува́ць [мець] тае́мную злосць на каго́-н.;

ein ~es Pferd нараві́сты конь;

ein ~es Wétter кава́рнае надво́р’е

bedénken*

1. vt

1) абду́мваць

2) не забыва́ць

3) (mit D) узнагаро́дзіць, надзялі́ць (каго-н. чым-н.)

2. ~, sich пераду́маць; вага́цца, сумнява́цца;

wenn man bedénkt… калі́ паду́маць…

begönnern vt

1) заступа́цца (за каго-н., што-н.); апекава́цца (над кім-н., чым-н.)

2) пратэжы́раваць (каму-н., чаму-н.)

3) спрыя́ць (каму-н., чаму-н.)

bespréchen*

1. vt гавары́ць (пра што-н., пра каго-н.)

2) абмярко́ўваць

3) нагаво́рваць (на стужку, плыту)

2. ~, sich ра́іцца (аб чым-н.); згаво́рвацца (аб чым-н.)

Maníer f -, -en

1) мане́ра, ме́тад, спо́саб;

j-n auf éine gúte ~ lóswerden* такто́ўна адвяза́цца [адчапі́цца] ад каго́-н.;

das ist álles ~! гэ́та ўсё ненатура́льна [шту́чна]!

2) мане́ры, паво́дзіны

näher bríngen* vt (D)

1) растлума́чваць (што-н. каму-н.);

ein Próblem der Lösung ~ bríngen* падысці́ (блі́зка) да вырашэ́ння прабле́мы

3) збліжа́ць (каго-н. з кім-н.)

krönen vt

1) (zu D, als A) каранава́ць (каго-н. на…);

sich ~ lássen* каранава́цца

2) (mit, von D) уве́нчваць (чым-н.);

von Erfólg gekrönt sein увянча́цца по́спехам

lósschlagen* аддз.

1. vi (auf A) нано́сіць уда́ры (каму-н), біць (каго-н.);

sie schlúgen aufeinánder los яны́ распачалі́ бо́йку

2. vt збыва́ць, распрадава́ць (па зніжаных цэнах)