катастро́фа
шту́рхаць да катастро́фы auf éine Katastróphe zútreiben
аўтамабі́льная катастро́фа Áutounfall
чыгу́начная катастро́ф Zúg¦unglück
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
катастро́фа
шту́рхаць да катастро́фы auf éine Katastróphe zútreiben
аўтамабі́льная катастро́фа Áutounfall
чыгу́начная катастро́ф Zúg¦unglück
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дзяржа́ва (краіна) Macht
вялі́кія дзяржа́вы Gróßmächte
захо́днія дзяржа́вы Wéstmächte
заме́жная дзяржа́ва áusländische [frémde] Macht;
індустрыя́льная дзяржа́ва Industríemacht
марска́я дзяржа́ва Séemacht
раке́тна-
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
збро́я
1. Wáffe
звыча́йная збро́я konventionélle [-vɛn-] [hérkömmliche] Wáffe;
а́тамная збро́я Atómwaffe
хало́дная збро́я Stich- und Híebwaffe
бра́цца за збро́ю zu den Wáffen gréifen
трыма́ць збро́ю нагато́ве die Wáffe éinsatzbereit hálten
пуска́ць збро́ю ў ход von der Wáffe Gebráuch máchen;
бра́згаць збро́яй mit dem Säbel rásseln;
скла́сці збро́ю die Wáffen strécken [níederlegen];
закліка́ць да збро́і zu den Wáffen rúfen
тава́рыш па збро́і Wáffenbruder
2. (сродак) Wáffe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вайна́
1. Krieg
сусве́тная вайна́ Wéltkrieg
захо́пніцкая вайна́ Eróberungskrieg
абаро́нчая вайна́ Vertéidigungskrieg
біялагі́чная вайна́ Krieg mit biológischen Wáffen;
хімі́чная вайна́ Krieg mit chémischen Wáffen; Chemíewaffenkrieg
вайна́ за незале́жнасць Únabhängigkeitskrieg
развяза́ць вайну́ éinen Krieg entfésseln;
ісці́ на вайну́ in den Krieg zíehen
уступі́ць у вайну́ in den Krieg éintreten
вы́весці з вайны aus dem Krieg áusschalten;
спыне́нне ста́ну вайны Áufhebung des Kríegszustandes;
2.
вайн з самі́м сабо́ю der Kampf mit sich selbst
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Wáffe
1) збро́я, узбрае́нне;
blánke ~ хало́дная збро́я;
~n an Bord карабе́льная збро́я;
atomáre ~n а́тамная збро́я;
automátische ~n аўтаматы́чная збро́я;
hérkömmliche [konventionélle] ~n звыча́йная збро́я;
nukleáre [thermonukleáre] ~n
schwére ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;
~n und Gerät
~ mit éingraviertem Námenszug імянна́я збро́я;
~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);
die ~n strécken [níederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;
mit den ~n klírren бра́згаць збро́яй;
únter die ~n tréten
von der ~ Gebráuch máchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;
von den ~n stárrend
zu den ~n gréifen
die ~ aus der Hand schlágen
die ~ gégen sich (
2)
die géistige ~ ідэалагі́чная зброя
3) род во́йскаў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)